มให้กับตัวเองเลียนแบบใบหน้าอาจารย์อีกด้วย!”
ถังอิ่นอึ้งงัน
ถังอวี้กลัวว่าผู้อาวุโสใหญ่จวนเฟิงอวิ๋นพบว่าเฟิงหรูชิงคือลูกสาวน่าหลานเยียน กระทั่งยกน้ำแปลงโฉมมาอ้างก็ยังแต่งเรื่องออกมาได้อีกหรือ
แต่ว่าเจ้าอ้วนโง่งมของจวนเฟิงอวิ๋นคนก่อน เพิ่งเปลี่ยนมาเป็นสาวงามขึ้นไม่นาน เรื่องพรรค์นี้แค่สืบก็รู้ความแล้ว ตาแก่นี่คงไม่เชื่อคำพูดของถังอวี้หรอกกระมัง
“เจ้าหุบปากเดี๋ยวนี้!” เหลยอวิ๋นถลึงตามองถังอวี้ด้วยโทสะ
หากเขาเดินไปข้ามเปลวเพลิงได้ เขาคงไปนานแล้ว ยังจะยืนรออยู่ตรงนี้อีกหรือ
ถังอวี้โง่งมเสียปานนี้ กระทั่งจุดนี้ยังมองไม่ออก เขาเริ่มสงสัยเสียจริงว่า ท่านเจ้าบ้านรับศิษย์แบบนี้จริงหรือไม่!
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเจ้าบ้านจะมอบป้ายหยกให้นางเลย!
เหลยอวิ๋นค่อยๆ สะสมพลังไว้ที่มือ แววตาฉายประกายคมกริบ
จากนั้นพลังที่มือกลายรูปเป็นกระบี่ยาวเล่มหนึ่ง พุ่งไปหาเฟิงเทียนอวี้ในฉับพลัน
หงส์ขาวโมโหยกใหญ่ เจ้าแก่นี่กล้าทำร้ายคนต่อหน้าต่อตามัน
เขาไม่เห็นมันอยู่ในสายตาบ้างหรืออย่างไร
ถึงเจ้าแก่นี้จะใช้พลังไม่กี่ส่วน เฟิงเทียนอวี้หลบได้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะยอมให้เขาแสดงพฤติการณ์เช่นนี้ออกมาได้!
หงส์ขาวร้องเสียงต่ำ ตีปีกก่อเกิดกระแสลมรุนแรง พุ่งเข้าจู่โจมเหลยอวิ๋น
เหลยอวิ๋นหน้าไม่เปลี่ยนสี ดวงตาหนักแน่น ยิ่งไม่ขยับหลบไปไหนทั้งนั้น
ส่วนกระบี่ยาวที่สร้างจากปราณพลังของเขา ยามรับมือกับเฟิงเทียนอวี้ที่ประจันหน้าเขา
