หายใจยากยิ่ง
“เยว่ปู้สง จัดการเจ้าหงส์ตัวนี้ซะ ข้ากำลังอยากได้เก้าอี้นั่งอยู่พอดี!” ถังอวี้กัดฟันสั่งการ
เมื่อครู่นางฟังเข้าใจแล้ว เจ้านกตัวนี้มาเพื่อเฟิงหรูชิง
ขอเพียงเป็นของเฟิงหรูชิง นางคิดแย่งชิงทุกอย่าง!
เยว่ปู้สงไม่กล้าขยับ
เสี้ยววินาทีที่หงส์ขาวปรากฏตัว เขาก็รู้ตัวว่าตัวเองหาใช่คู่ต่อสู้ของมัน พุ่งเข้าไปก็มีแต่ตายโดยมิต้องสงสัย!
อีกอย่างชื่อหนานเสียนเมื่อครู่ พูดออกมาจาก…ปากของหงส์เช่นเดียวกัน
คงไม่ใช่…เฟิงหรูชิงผู้หญิงคนนั้น มีความสัมพันธ์กับหนานเสียนจริงๆ หรือ
เยว่ปู้สงรู้สึกลนลานอย่างบอกไม่ถูก กระบี่ยาวที่เขาถืออยู่สั่นเทา สองขาสั่นเทิ้ม
เขาไม่ขยับ คนอื่นๆ ของเมืองเยว่ก็ไม่กล้าขยับ ล้วนยืนรอรับคำสั่งการอยู่ที่เดิม
“เยว่ปู้สง!” ถังอวี้มองเยว่ปู้สงที่กล้าดูแคลนคำสั่งของนาง โทสะปะทุสูงเสียดฟ้า ส่งสายตามองพวกเหวินเฟิง “เฟิงหรูชิงทำร้ายประมุขจวนเฟิงอวิ๋น พวกเจ้าล้วนเป็นคนของจวนเฟิงอวิ๋น รีบฆ่าเฟิงเทียนอวี้เดี๋ยวนี้!”
คนของจวนเฟิงอวิ๋นได้สติ
จริงด้วย พวกเขาเป็นคนของจวนเฟิงอวิ๋น ในเวลาแบบนี้ไม่อาจถอยได้
………………………….
