หนานเสียนอาจเป็นของนาง!
ไม่ช้าถังอวี้ก็เงยหน้า นางเต็มไปด้วยความมีคุณธรรมน้ำมิตร ยึดมั่นในความถูกต้อง
“ข้าสืบที่อยู่ของพวกนางได้แล้ว ญาติผู้น้องของข้าคนหนึ่งรับพวกเขาไว้ ถึงญาติผู้น้องของข้าจะเป็นคนตระกูลถัง แต่สำหรับข้าแล้ว อาจารย์สำคัญยิ่งกว่า ดังนั้นครั้งนี้ข้าต่อให้ต้องทำร้ายญาติกัน ก็ต้องล้างแค้นให้อาจารย์ให้ได้!”
เหวินเฟิงนิ่งเงียบไปสักพัก ถามว่า “คุณหนู เรื่องนี้สมควรแจ้งผู้อาวุโสทั้งหลายหรือไม่”
ถังอวี้หัวเราะเสียงเย็นชา
แจ้งคนกลุ่มนั้นหรือ
คนกลุ้มนั้นเป็นคนสนิทของหรงเยียน ย่อมรู้จักหน้าตาของหรงเยียนดี หากพวกเขาเกิดเห็นหน้าเฟิงหรูชิงเข้า คำโกหกทั้งหลายของนางก็ถูกเปิดโปงแล้ว
ดังนั้นนางต้องกำจัดเฟิงหรูชิงไปจากโลกนี้เสียก่อนที่คนเหล่านั้นจะได้พบหน้าอีกฝ่าย!
…
คฤหาสน์ เงียบสงบ
ถังอิ่นเท้าคางรอเงียบๆ อยู่หน้าประตู
เฟิงเทียนอวี้ที่อยู่ด้านข้างยังนั่งจ้องเขม็งที่ประตูห้องอย่างไม่กะพริบตาเหมือนเดิม
ฟ้าใกล้มืดแล้ว
จวนจะสามวันแล้ว…
ไฉนชิงเอ๋อร์ยังไม่ออกมาอีกเล่า
เขากำหมัดแน่น กระทั่งลมหายใจยังหนักหน่วงขึ้นไปหลายส่วน
อันที่จริงเฟิงหรูชิงยังไม่ออกมา ก็ถือได้ว่าเป็นเรื่องดี แสดงว่าน่าหลานเยียนยังมีชีวิตอยู่
หากนางออกมาพร้อมกับข่าวร้าย เฟิงเทียนอวี้ไม่รู้ว่าจะทนรับได้แค่ไหน…
“คุณหนู!”
เหมือนกับเชียนหนิงจะรับรู้ได้ถึงอะไรบางอย่าง สีหน้านางตื่นตะลึง รีบดึงแขนเสื้อถังอิ่น สายตาขรึมลง
ถังอิ่
