ขาเฟิงหรูชิง ได้แต่ยืนมองนางตาปริบๆ จากที่ไกลๆ
“หมาป่าสีขาว” นัยน์ตาเฟิงหรูชิงไม่มีความเดือดดาลใดๆ กลับเป็นความสงบนิ่งอย่างน่ากลัว
คล้ายกับความสงบก่อนพายุฝนจะเกิดขึ้น
“เจ้านำสัตว์วิเศษทั้งหมด คุมตัวคนของตระกูลถังเอาไว้ ห้ามใครหนีเด็ดขาด”
เพื่อหลบหนีถังอวี้ไม่สนใจคนในตระกูลถังเปิดใช้ค่ายกล แต่นางตรวจสอบแล้ว ค่ายกลนี้ใช้ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น
นั่นก็หมายความว่า เพราะการจากไปของถังอวี้ คนอื่นๆ ในตระกูลถังก็มีโอกาสหนีไปได้น้อยมาก!
………………………
ตอนที่ 456 เจ็บใจและโทสะ (8)
เฟิงหรูชิงสายตาชะงักไปเล็กน้อย ค่อยมองหรงเยียนที่เฟิงเทียนอวี้อุ้มอยู่
“ตอนนี้ข้าจะพานางจากไป นางแค้นตระกูลถังเข้ากระดูก ดังนั้นตระกูลถังนี้ มีแต่นางเท่านั้น…ที่มีคุณสมบัติจัดการ! คนอื่นๆ ล้วนไม่มีอำนาจพอ!”
หากน่าหลานเยียนหายดี ตระกูลถังนี้ต้องให้นางจัดการด้วยมือตัวเอง
ถ้าหากนางฟื้นกลับมาไม่ได้แล้ว…
เช่นนั้นตระกูลถังก็จะกลายเป็นขุมนรกบนดิน!
นับตั้งแต่หรงเยียนปรากฏกาย สายตาฉินเฉินไม่อาจเบี่ยงไปจากนางได้เลยสักน้อย
บางทีอาจเพราะเฟิงหรูชิง เขาเห็นหรงเยียนเลือดอาบเช่นนั้น จิตสังหารปะทุขึ้นมา บรรยากาศเย็นเยียบไปหลายส่วน
เขากำหมัดแน่น ไม่อาจสะกดอาการสั่นเทิ้มได้ หากไม่ใช่เพราะคำพูดประโยคนั้นของเฟิงหรูชิง เกรงว่า…เขาคงไม่อาจสะกดความอยากฆ่าคนในใจลงได้
“เฉินเอ๋อร์ เจ้าไม่ต้องไปกับข้า” เฟิงหรูชิงแววตาเย็นยะเยือก “เจ้าก็อยู่ที่นี
