ล่อยข้าเถิด ปล่อยข้าเถิด ข้ายังไม่อยากตาย ข้ายังไม่อยากตายจริงๆ…”
ศิษย์สองคนพุ่งเข้ามา ลากถังซานออกไปแล้ว
เสียงของถังซานค่อยๆ เบาลงจนกระทั่งหายไป
“อามู่ ข้ายังมีคนอีกเท่าไร” กู้เจิ้นหยางมองศิษย์ที่ยังรั้งอยู่ ถามด้วยเสียงสุขุม
อามู่คารวะก่อนจะรายงานว่า “คุณชาย ศิษย์ที่รับฟังคำสั่งท่านมีทั้งหมดห้าร้อยคน มีองครักษ์หนึ่งร้อยคน คนคุ้มกันสองร้อยคน”
คุณชายเจิ้นหยางเป็นศิษย์สายตรงของท่านผู้เฒ่าสูงสุด กอปรกับมีพรสวรรค์โดดเด่น จึงมีขุมกำลังในพรรคเภสัชเทพค่อนข้างมาก
“เจ้าพาคนทั้งหมดมา แล้วไปยืมยอดฝีมือจากท่านอาจารย์มุ่งไปตระกูลถังด้วย!” กู้เจิ้นหยางหลุบตาลง แววตาคมกริบ “ข้าจะถล่มตระกูลถังให้ราบคาบ! ทุกคนต้องตาย!”
ชั่วชีวิตเขาเห็นชีวิตคนประดุจมดแมลง เหยียบย่ำชีวิตไปมากมายนับไม่ถ้วน
…………………………
