เทียนอวี้ฝืนร่างกายอ่อนแอขนาดนั้น ยังพูดวาจาเหลวไหลกับเขาตั้งมากมาย
เขากลับถูกล้วงคำตอบไป!
“ที่ข้ามาครั้งนี้ เพื่อบีบให้นางปรากฏตัว ไม่คิดปิดบังอีกต่อไปแล้ว!” กู้เจิ้นหยางเอ่ยเสียงนิ่ง “ตอนนั้นที่วังหลวงเจ้าเกิดเรื่อง ข้าส่งคนไปก่อเรื่องขึ้นมาเอง ในเมื่อเจ้าถูกพิษ ข้าก็ไม่คิดทำลายแคว้นหลิวอวิ๋นของเจ้าอีก เพียงอยากขับไล่เจ้า และพานางจากไปเท่านั้น”
เฟิงเทียนอวี้กำหมัดแน่นขึ้นทุกที คำพูดของกู้เจิ้นหยางสลายความมืดหม่นในใจเขาไปสิ้น กลับเป็นความยินดี ตื่นเต้น
“เยียนเอ๋อร์นาง…ทำไมถึงไปกับเจ้า”
เรื่องนี้เยียนเอ๋อร์ไม่เคยบอกกับเขามาก่อน ด้วยเหตุนี้ตั้งแต่แรกจนจบเขาไม่เคยร่วมเผชิญอันตรายกับนางเลย
………………………..
ตอนที่ 426 ยินดีด้วย! น่าหลานเยียนยังมีชีวิตอยู่ (2)
เยียนเอ๋อร์ในยามนั้น อยู่ตัวคนเดียวจะโดดเดี่ยวมากแค่ไหน…
“ข้าบอกนางว่า หากนางไม่ตามข้าไป ไม่ช้าก็เร็วข้าจะทำลายแคว้นหลิวอวิ๋นของเจ้าซะ! ข้าพูดได้ ก็ทำได้อย่างแน่นอน เพื่อปกป้องเจ้า เยียนเอ๋อร์รับปากจะอยู่เป็นเพื่อนข้าหลายปี” นัยน์ตากู้เจิ้นหยางเปี่ยมไปด้วยเพลิงแห่งความอิจฉา เขากัดฟันด้วยความเคียดแค้น “ดังนั้น ข้าจะได้แค้นเจ้าถึงขนาดนี้!”
ครั้งนั้นหากน่าหลานเยียนไม่ไปกับเขาจริงๆ เขาจะทำลายแคว้นหลิวอวิ๋นให้พังพินาศย่อยยับเพราะความรักที่แปรเปลี่ยนไปเป็นความแค้น
เพราะว่านางยอมไปด้วย เขาจึงเหลือทางรอดไว้ให้แคว้นหลิวอวิ๋น!
“เพื่อไม่ให้เจ้าตา
