มหาเยียนเอ๋อร์พบ ข้าจงใจหาคนมาแทนพร้อมกับใช้น้ำแปลงโฉม น้ำแปลงโฉมนี้หาได้เหมือนวิชาแปลงโฉม ดูเสมือนจริงมากกว่าวิชาแปลงโฉมมาก ดังนั้นศพที่เจ้าฝังลงในสุสานราชวงศ์หาใช่เยียนเอ๋อร์ไม่”
กู้เจิ้นหยางหลับตาด้วยความเจ็บปวด “นางเป็นหญิงเดียวที่ข้ารักในชีวิตนี้ ข้าไม่เคยคิดบีบบังคับนางมาก่อน นางไม่ให้ข้าเข้าใกล้ ข้าก็ไม่เข้าใกล้นาง บรรดาสตรีในเรือนที่ชอบไปรังควานหาเรื่องนาง ข้าก็ขับไล่ออกไปจนหมดสิ้น”
“ข้าทำถึงขั้นสร้างเรือนใหม่ให้เหมือนจวนแม่ทัพทุกอย่าง เพื่อให้นางรู้สึกเหมือนได้กลับบ้านทั้งๆ ที่ข้าทำเพื่อนางมากมายขนาดนี้แล้ว นางยังไม่ยอมรับข้า ฉวยโอกาสวันชุมนุมใหญ่ ร้องเรียกข้าต่อหน้าท่านประมุข”
วันชุมนุมใหญ่ ผู้มาร่วมงานมิใช่เพียงคนของพรรคเภสัชเทพเท่านั้น ยังมีกลุ่มอิทธิพลอย่างจวนเทียนเสินด้วย ท่านประมุขคิดปกป้องเขาแต่ก็จนปัญญา ทำได้แค่ขังเขาไว้ จากนั้นส่งเยียนเอ๋อร์ออกไป!
รอจนเขาออกจากการคุมขัง ก็พบว่าจะหานางอย่างไรก็หานางไม่พบแล้ว!
“ปีนั้นเยียนเอ๋อร์ติดตามข้ากลับพรรคเภสัชเทพ ยังคงเย็นชากับข้าเหมือนเดิม เพื่อแก้แคว้นหลิวอวิ๋นของเจ้า ข้าจึงลักลอบมีความสัมพันธ์กับหลิวหรง จงใจให้นางตั้งครรภ์ เพื่อให้ลูกของข้าแย่งชิงกับลูกเจ้า! ฮ่าฮ่าฮ่า แต่ที่คิดไม่ถึงก็คือ หลิวหรงโง่งมเกินเยียวยา กระทั่งตระกูลหลิวยังเป็นอาเต๊าที่ส่งเสริมไม่ขึ้น[1] สิ้นเปลืองแรงกายแรงใจของข้านัก! เดิมข้าคิดว่าถ้าเยียนเอ๋อร์ก
