ดสงสัย!
จนถึงตอนนี้เข้าถึงได้เข้าใจ…เยียนเอ๋อร์เสียสละเงียบๆ เพื่อเขาเพียงใด!
มือที่สั่นเทาของเฟิงเทียนอวี้กำหมัดแน่น
ร่างที่เขาลืมไม่ลงปรากฏขึ้นอีกครั้งในหัวของเขา แววตาถูกย้อมด้วยความโศกเศร้า
“เสด็จพ่อ” เฟิงหรูชิงจับหมัดของเฟิงเทียนอวี้แล้วหันไปมองกู้เจิ้นหยาง “เจ้าวางยาพิษเสด็จพ่อของข้า ฆ่าเสด็จแม่ของข้า ความแค้นบัญชีเลือดนี้ข้ากับพวกเจ้าไม่! ตาย! ไม่! เลิกรา!”
สายลมพัดกระโชก
แววตาหญิงสาวเย็นไปถึงกระดูก ชุดสีแดงของนางย้อมด้วยเลือดสดๆ เหมือนกับเดินออกมาจากนรก ดุจปีศาจ ดั่งเทพเซียน
ทันใดนั้นเถาวัลย์ก็โผล่ขึ้นมาจากใต้เท้ากู้เจิ้นหยางเลื้อยพันราวกับงู
……………………..
ตอนที่ 416 ปล่อยฝูเฉินกัดคน (2)
กู้เจิ้นหยางหัวเราะเยอะยกมือขึ้นโบกตัดเถาวัลย์ขาดหมดล่วงลงพื้น
แต่ร่างเล็กๆ ของชิงหานก็พุ่งไปยังกู้เจิ้นหยางด้วยความรวดเร็ว สร้างเถาวัลย์จำนวนมากขึ้นมาอีกครั้งสูงเสียดฟ้าราวกับมีชีวิต
ท่านแม่โกรธแล้ว!
ใครทำให้ท่านแม่โกรธไม่อาจยกโทษให้!
“ก็แค่สัตว์วิเศษตัวเล็กๆ เท่านั้น ไม่ดูแรงตัวเอง”
เสียงดังปึ้ง! กู้เจิ้นหยางระเบิดพลังออกมา ทั้งตำหนักหย่างซินพังทลายลงกลายเป็นซากปรักหักพังภายใต้รัศมีราวกับสายรุ้งของเขา
ร่างของเฟิงเทียนอวี้และคนอื่นๆ ล้วนถูกเถาวัลย์ห่อหุ้มเอาไว้ ดังนั้นตำหนักย่างซินที่ถล่มลงมาจึงไม่ได้ทำร้ายพวกเขา
แต่เฟิงหรูซวงกับหลิวหรงไม่ได้โชคดีเช่นนี้ ทั้งตัวถูกทับด้วยเศษซากปรกหักพังเกือบจ
