ตอนที่ 403 รักษาศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่ (3)
เว่ยเมิ่งเจี๋ยหัวเราะหึ “เจี่ยงเยว่เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาดูถูกข้าด้วยศีลธรรมอันสูงส่ง? ท่านพ่อข้าสู้สุดชีวิตแล้วอย่างไร? ข้าเป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่งเท่านั้นจะไม่ให้กลัวตายได้อย่างไร? หากเจ้าไม่กลัวตายเจ้าก็ไปสนามรบสิ”
เจี่ยงเยว่กระทืบเท้าโกรธจัด ถ้าไม่ใช่เพราะนางกำลังตั้งครรภ์นางก็อยากจะไปสนามรบจริงๆ
แม้นางจะไม่ได้ไปสนามรบแต่พี่สาวน้องสาวของนางล้วนไปแล้ว แม้สามีของนางจะเป็นลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านแต่ก็ไม่เคยหดหัว เขาภูมิใจในตระกูลเจี่ยง
และอย่างน้อยตอนที่คนในครอบครัวออกศึกนางก็จะไม่เป็นตัวถ่วงอยู่ข้างหลัง
ก็แค่ตายเท่านั้น ดีกว่าขายหน้าตระกูลเป็นไหนๆ
“เป็นอะไรไปไม่พูดแล้ว? ในเมื่อเจ้าไม่มีอะไรจะพูดเช่นนั้นก็ไม่มีสิทธิ์มาด่าข้า”
“พอแล้ว!” แววตาเว่ยผิ่นเหยาค่อยๆ เย็นชาขึ้น นางไม่มองเว่ยเมิ่งเจี๋ยอีกเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็น “ข้าไล่ลูกสาวอกตัญญูผู้นี้ออกจากตระกูลแทนท่านพ่อของข้า นางไม่ใช่คนตระกูลเว่ยของเราอีก การกระทำของนางไม่ได้หมายถึงตระกูลเว่ย!”
ท่านพ่อให้ความสำคัญต่อชื่อเสียงมากกว่าสิ่งใด
นางไม่ยอมให้ชื่อเสียงของท่านพ่อที่สู้สุดชีวิตอยู่ข้างนอกต้องถูกลูกสาวอกตัญญูคนนี้ทำลายหมดสิ้น
“บังอาจ!”
ท่านย่าเว่ยใช้ไม้เท้าเดินมาด้านหน้าฟาดฝ่ามือใส่ใบหน้าเว่ยผิ่นเหยา “เจ้าเป็นคนแต่งออกไปมีสิทธิ์อะไรมาทำแทนตระกูลเว่ยของพวกเรา? เว่ยผิ่นเหยาเจ้ามันคนใจดำน่ารังเกียจ ที
