าเย็นชาของเฟิงเทียนอวี้หยุดอยู่ที่หลิวหรง “เยียนเอ๋อร์เกิดมางดงามไม่ใช่ความผิดของนาง เป็นคนพรรคเภสัชเทพแย่งชิงเอาภรรยาของข้าไป นางคือผู้บริสุทธิ์ที่สุด!”
เขาไม่ชอบทุกคนที่โยนความผิดให้เยียนเอ๋อร์ คนอื่นมาชอบหน้าตาที่งดงามของนางแท้ๆ เหตุใดกลับบอกว่าเป็นความผิดของนาง?
นางบริสุทธิ์เพียงใด? เพราะหน้าตาที่งดงามแม้แต่ชีวิตก็ต้องเสียไป…
หลิวหรงอิจฉาริษยา ฉับพลันนางก็ชักดาบยาวออกมาชี้ไปทางเฟิงเทียนอวี้ด้วยความโกรธ
“เฟิงเทียนอวี้ ข้าให้เจ้าพูดว่าน่าหลานเยียนเป็นคนชั้นต่ำตอนนี้! เจ้าพูดเดี๋ยวนี้!”
เฟิงเทียนอวี้หลับตาลงยกยิ้มที่มุมปาก
“เยียนเอ๋อร์ของข้าเป็นผู้หญิงที่ดีที่สุดเท่าที่ข้าเคยพบ ไม่มีผู้ใดสามารถเทียบเคียงนางได้”
มือที่กุมดาบของหลิวหรงกำลังสั่นเทามีไฟลุกโชนนัยน์ตา “เฟิงเทียนอวี้ เจ้าคิดว่าเจ้ายังเป็นกษัตริย์ที่สูงส่งเฉกเช่นตอนแรก เป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของแคว้นหลิวอวิ๋นหรือ? ไม่ เจ้าในตอนนี้เป็นเพียงแค่ไก่อ่อนตัวหนึ่ง หากเจ้าไม่ทำตามที่ข้าบอกข้าจะฆ่าเจ้า! เจ้าอย่าอาศัยที่ข้าชอบพอเจ้าก็คิดว่าข้าจะไม่ฆ่าเจ้า!”
หลินกงกงเดิมเพียงแค่มองดูฝ่าบาทกับหลิวหรงคุยกัน เพื่อให้รู้เรื่องราวมากขึ้นเขาจึงไม่ได้เอ่ยขัดตอนนี้หลิวหรงกลับบังอาจชี้ดาบมาทางฝ่าบาท ในใจของเขาแผดเผาด้วยความโกรธรีบเดินไปข้างหน้าคิดจะแย่งดาบหลิวหรง
พรสวรรค์ของหลิวหรงย่ำแย่หาใดเปรียบ แต่วินาทีนี้นางกลับราวกับมีพลังมหาศาล ถีบหลิ
