นกงกงกระเด็นออกมาในทีเดียว
“ขันทีสมควรตาย หลายปีมานี้เจ้าคอยเพ่งเล็งมาที่ข้าอย่าคิดว่าข้าไม่รู้ อีกเดี๋ยวข้าค่อยคิดบัญชีกับเจ้า!”
หลินกงกงกระอักเลือดดวงตาลุกโชนจ้องมองหลิวหรงเขม็ง
เจินอู่ขั้นสูง!
ห่างจากหลิงอู่อีกเพียงก้าวเดียวเท่านั้น
หลิวหรงนางแอบฝึกตบถึงขั้นนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน?
เขากลับไม่รู้เรื่อง
ดวงตาเย็นชาของเฟิงเทียนอวี้มองไปยังหลิวหรง “เจ้าใช้ยาต้องห้าม?”
ในยาวิเศษมีบางอย่างแม้จะเป็นยาวิเศษแต่กลับอยู่ในประเภทยาต้องห้าม แม้แต่ในโลกสันโดษยังถูกห้ามยิ่งไม่ต้องพูดถึงโลกปุถุชน
เพียงเพราะยาต้องห้ามเหล่านี้สามารถปลดปล่อยศักยภาพทั้งหมดของคนในทันที ทำให้ผู้ใช้สามารถก้ามข้ามไปอีกขั้น
แต่ผลที่ตามมาก็ไม่ได้น้อยหน้า…
หลิวหรงจะต้องใช้ยาต้องห้ามแน่จึงได้มีพลังระดับเจินอู่ขั้นสูง ไม่เช่นนั้นอาศัยพรสวรรค์เส็งเคร็งของนางทั้งชาติยังเป็นเรื่องยาก
“เฟิงเทียนอวี้” ดวงตาหลิวหรงแดงราวกับเลือดดุร้ายและน่ากลัว “เจ้ากับน่าหลานเยียนทำเรื่องผิดต่อข้ามากเพียงนี้ พวกเจ้าไม่รู้สึกผิดสักนิดเลยหรือ?”
เฟิงเทียนอวี้ยิ้มเย็น “ข้ากับฮองเฮา ถามตัวเองแล้วไม่มีอะไรให้ที่ทำผิดไป”
“ฮ่าฮ่าฮ่า!” หลิวหรงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “ดี ถามใจตัวเองแล้วไม่มีความผิด เจ้ารับข้าเข้ามาในวังหลังแต่กลับไม่เคยเหยียบตำหนักข้าแม้แต่ก้าวเดียว! นี่คือข้อหนึ่ง เจ้าให้ข้าเข้าวังแล้วแท้ๆ ก็ยังไม่เคยร่วมหอกับข้า นี่คือข้อสอง น่าหลานเยียนครอบค