!
พวกคนชั่วสมควรตายกล้าทำร้ายผู้หญิงของนายท่านของมัน มันหมาป่าสีขาวหากเพียงนี้ยังทนได้มันก็ไม่คู่ควรที่จะกินเทียนหลิงกั่วของนายท่าน!
สีหน้าชายชราเปลี่ยนไปถอยหลังไปหลายก้าวจึงจะสามารถยืนได้มั่น ใช้ดาบรับเขี้ยวอันแหลมคมของหมาป่าสีขาว
หมาป่าสีขาวกัดดาบยาวหักในทีเดียว กรุบกรอบ เสียดายที่ไม่มีรสชาติ
ในตอนนี้เองถังจือก็ละสายตากลับมา
นางเข้าใจต่อให้ตัวเองไล่คนเหล่านี้ไปพวกเขาก็จะไม่ไป ไม่สู้จัดการกับศัตรูตรงหน้าอย่างสุดกำลังดีกว่า
…
จวนเสนาบดี
หลิ่วฮูหยินร้องไห้กอดขาหลิ่วอวี้เฉินไว้ ตะโกนเสียงแหบแห้ง “อวี้เฉิน เจ้าจะไปไม่ได้ ไปไม่ได้!”
………………………..
ตอนที่ 382 ความโกรธแค้นของแคว้นและบ้านเมือง ฝูงชนรวมใจเป็นกำแพง (3)
หลิ่วอวี้เฉินตัวแข็งทื่อฝีเท้าหยุดลง เขาหันหลังให้หญิงด้านหลังนัยน์ตาแฝงด้วยความโศกเศร้า “ท่านแม่ แคว้นหลิวอวิ๋น…จะล่มสลายแล้ว”
ครั้งนี้กับสถานการณ์ในวังหลวงครั้งก่อนไม่เหมือนกัน
ครั้งนั้นแคว้นหลงอ้าวเพียงแค่มาท้าทาย เขาเจาะจงเฉพาะแค่ตระกูลน่าหลาน!
พูดอีกอย่างก็คือ ต่อให้เปลี่ยนราชวงศ์ก็ไม่ได้ก่อผลกระทบต่อแคว้นหลิวอวิ๋นนัก
แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกัน!
สี่แคว้นร่วมมือกันก็เพื่อทำลายร้างแคว้นหลิวอวิ๋น!
หากรังคว่ำมีไข่ใบใดไม่แตก?
ได้ยินว่าคนของสี่แคว้นสังหารหมู่ชาวบ้าน แคว้นเช่นนี้หากจะกลืนกินแคว้นหลิวอวิ๋นจริงไม่มีผู้ใดสามารถมีชีวิตรอด!
ทุกคนไปหมดแล้ว!
แม้แต่มู่ชิงเอ๋อร์ตระกูลมู่หญิงส