อดสดๆ สาดกระเด็นถึงใบหน้าของเขา เขารู้สึกราวกับชาไปหมดมองชายที่ล้มลงกับพื้นตาค้าง
หลิวอวี๋นเซียวตกตะลึง เขาไม่เคยคิดว่าชายผู้นี้จะทำเช่นนี้ ตกตะลึงสติหลุดไปชั่วขณะ
“ท่านแม่ทัพเฒ่า…”ชายผู้นั้นล้มลงกับพื้นเลือดซึมลงพื้นเป็นสีแดงทั้งผืน “ท่านเป็น…วีรบุรุษ ภรรยาและลูกสาวของข้าถูกเขาฆ่าไปเมื่อครู่แล้ว ข้าไม่อยาก…เพื่อมีชีวิตรอดทำให้วีรบุรุษต้องเสียเกียรติ”
แคว้นหลิวอวิ๋นสิบกว่าปีมานี้สงบสุขเช่นนี้นั่นก็เป็นเพราะตระกูลน่าหลาน
คนของตระกูลน่าหลานล้วนแล้วแต่เป็นวีรบุรุษ
วีรบุรุษหลั่งเลือดไม่หลั่งน้ำตา!
น้ำตาผู้เฒ่าน่าหลานอาบใบหน้าสูงวัย ดาบยาวในมือเขาสร้างพายุลมแรงขึ้นกลางอากาศส่งไปยังด้านหน้าหลิวอวี๋นเซียว
“ตระกูลหลิวไอ้ชาติชั่ว ข้าจะฆ่าเจ้า!”
………………………
ตอนที่ 380 ความโกรธแค้นของแคว้นและบ้านเมือง ฝูงชนรวมใจเป็นกำแพง (1)
สีหน้าหลิวอวี๋นเซียวเปลี่ยนไปทันใด “ผู้เฒ่าน่าหลาน เจ้ายังกล้าขัดคำสั่งข้าอีกจริงหรือ อย่าลืมว่าตัวประกันที่ข้ามีอีกไม่น้อย เจ้าจะให้พวกขยะเหล่านี้ตายกันหมดหรืออย่างไร?”
อาจเป็นเพราะการนำของชายกลางคนคนนั้น บรรดาประชาชนที่ถูกเขามองว่าเป็นขยะนาทีนี้ลืมร้องไห้คร่ำครวญ พวกเขาลุกขึ้นจากพื้นนัยน์ตาฉายแววมุ่งมั่นและโกรธแค้น
แม้จะเป็นคนธรรมดาพวกเขาก็เข้าใจรังนกคว่ำไม่มีไข่ใบใดไม่แตก
หากแคว้นหลิวอวิ๋นล่มสลายจะมีที่สำหรับพวกเขาได้อย่างไร?
ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ท่านแม่ทัพเฒ่าเป็นวีรบุรุษ!
