วิเศษระดับห้าข้าให้เจ้าแล้ว เจ้าจะจัดการอย่างไรก็เป็นเรื่องของเจ้า”
แววตาถังอวี้ประกายแสงเย็นยะเยือก “เชียนหนิงนางผู้นั้นท่านจะจัดการอย่างไร? นางต้องการจะขโมยหญ้าวิเศษระดับห้า นี่ไม่เป็นผลดีต่อตระกูลถังเรา ตามกฎตระกูลถังแล้วต้องถูกโบยจนตาย!”
“อวี้เอ๋อร์” ถังลั่วตะลึงพูดพลางส่ายหน้า “ไม่ได้ นางเป็นสาวใช้ของถังอิ่น ท่านผู้เฒ่าถังอีก็ไม่มีทางทำโทษเชียนหนิง”
“เพราะเหตุใด?”
ถังอวี้เดินเข้าไปใกล้ถังลั่ว น้ำเสียงของนางแฝงด้วยความโกรธเคืองและน้อยใจ “หลายปีมานี้ ตระกูลถังทำเพื่อถังอิ่นเปลี่ยนกฎไปไม่ใช่น้อย นางก็แค่คนไร้ประโยชน์เท่านั้น! บุ๋นไม่ได้บู๊ไม่เป็น มีสิทธ์อะไรทุกคนล้วนยอมให้นางหมด? ตำแหน่งคู่หมั้นคุณชายหนานเสียนพวกท่านก็ยกให้นาง!”
“อวี้เอ๋อร์ รีบหุบปาก!” สีหน้าถังลั่วเปลี่ยนเป็นขาวซีดในทันที “อย่าพูดคำพูดเหล่านี้ข้างนอกเด็ดขาด อีกอย่าง คู่หมั้นคุณชายหนานเสียนไม่ใช่พวกเราสามารถตัดสินใจได้! ตำแหน่งนี้ต้องเป็นของถังอิ่นเท่านั้น! เจ้าอย่าได้คิดเพ้อฝันที่ไม่เป็นจริงเกี่ยวกับคุณชายหนานเสียน!”
ร่างกายถังอวี้อ่อนแรง มองถังลั่วด้วยความไม่อยากเชื่อ
นี่คือท่านพ่อของนาง! แต่ท่านพ่อมีอะไรดีก็ล้วนให้ถังอิ่นหมด แล้วยังให้นางหยุดคิดเพ้อฝันที่ไม่เป็นจริง?
มีสิทธิ์อะไร?
ถังอิ่นคนไร้ประโยชน์ลูกสุนัข มีตรงไหนดีกว่านาง?
“อวี้เอ๋อร์ พ่อจะบอกความจริงกับเจ้า ผู้มีอำนาจผู้นั้นไม่ได้ต้องการแต่งงานกับตระกูลถ