งจะหันกลับมาร่างที่มีกลิ่นหอมของยาก็พุ่งเข้าใส่ในอ้อมอกเขาเสียแล้ว เขาจับร่างหญิงสาวไว้แน่น นิ้วเรียวยาวลูบเส้นผมนางในน้ำเสียงแฝงด้วยความเอาใจอย่างไม่อาจปกปิด
“เจ้ามาที่นี่ทำไม?”
เฟิงหรูชิงออกจากอ้อมอกของหนานเสียน “วันนี้เจ้าออกมาเช้าเกิน ข้ายังไม่ทันให้เจ้าช่วยอะไรข้าบางอย่างเลย”
“ได้”
ได้?
เฟิงหรูชิงงงงัน เขาไม่ถามนางด้วยซ้ำว่าช่วยอะไรก็ตอบตกลงเสียแล้ว?
“เจ้าช่วยข้าหาหน่อยว่าที่ใดมีน้ำตาหงส์”
หากใช้แค่หญ้าวิเศษระดับห้าโอกาสที่จะสำเร็จของนางมีเพียงหกสิบส่วนในร้อยส่วน หากใส่น้ำตาหงส์นางมั่นใจว่าเสด็จพ่อจะต้องกลับมาแข็งแรงแน่!
“น้ำตาหงส์…ใช้รักษาฝ่าบาท?” หนานเสียนก้มลงถาม
เฟิงหรูชิงพยักหน้า “ใช่”
“ภายในครึ่งเดือนข้าจะช่วยหามาให้เจ้า”
ครึ่งเดือน…
มีเวลาพอ!
“เช่นนั้นข้าจะไปตระกูถังก่อน รอข้าได้หญ้าวิเศษระดับห้ามาแล้วข้าค่อยมาหาเจ้า”
น้ำเสียงกั๋วซือหนักแน่นมาก เช่นนั้นน้ำตาหงส์ก็ไม่มีปัญหาแน่ เพียงแต่ตอนหนานเสียนได้ยินคำว่าตระกูลถังก็ขมวดคิ้ว
“เจ้าอย่าไปใกล้ชิดกับตระกูลถังมากนัก”
เฟิงหรูชิงเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจ “เพราะเหตุใดกัน?”
“ข้าไม่ชอบ”
“เจ้าไม่ชอบใครสักคน…จะต้องมีเหตุผลแน่” เฟิงหรูชิงยิ้มกว้างขยับเข้าใกล้หนานเสียน
“ข้าอยากรู้สาเหตุ”
“เพราะว่า…” เสียงหนานเสียนขาดไป เขาคิดถึงตอนนั้นที่คนคนนั้นพูดกับเขาแล้วน้ำเสียงก็เย็นชาขึ้นหลายส่วน
“ข้าไม่อนุญาตให้คนตระกูลถังทำร้ายเจ้า!”
“แต่ว่