าหากเจ้าจะไปก็ไม่มีปัญหา” เขานำหยกแขวนติดตัวออกมายื่นใส่มือเฟิงหรูชิง
“เจ้าต้องถือป้ายหยกข้าไว้ ไม่เช่นนั้นข้าไม่ให้เจ้าไปตระกูลถัง”
เฟิงหรูชิงไม่เห็นสายตาตื่นตะลึงของชิงน้อย จับหยกแขวนในมือแน่นฉีกยิ้มมากกว่าเดิม
“กั๋วซือนี่นับว่าเป็นการให้ของแทนใจกับข้าหรือ?”
“เจ้าอยากจะคิดอย่างไรก็ไม่มีปัญหา”
อย่างไรเสียของที่ให้นางแล้ว ชาตินี้นางอย่าคิดจะนำกลับมาคืน หยกแขวนของกั๋วซือประณีตมาก สีขาวทั้งอัน ด้านในยังมีพลังวิเศษอยู่จางๆ เฟิงหรูชิงนำหยกแขวนอันเดิมออกแล้วใส่หยกแขวนในมือแทนหลังหนานเสียนเห็นเฟิงหรูชิงแขวนหยกแขวน ใบหน้านิ่งเรียบจึงปรากฏรอยยิ้มเลือนราง เทียบกับเรียบเฉยอย่างที่เป็นมาแล้ว รอยยิ้มของเขาสง่างามพอที่จะทำให้สิ่งอื่นบนโลกหม่นสีลง
“ตระกูลถังจะทำร้ายข้าหรือ?” เฟิงหรูชิงเงยหน้าขึ้นมองหนานเสียน
