าให้จริงๆ สักคน
เจียงฉางเชิงสะบัดแขนเสื้อแล้วหมุนตัวไปอีกทางพลางบอกว่า “ศิษย์เอ๋ยจะไม่พาอาจารย์ไปเป็นแขกที่บ้านหน่อยหรือ”
หูยวนรีบลุกขึ้นจงหัวเร่งฝีเท้าให้ทันจังหวะการเดินของอีกฝ่าย
“อาจารย์ท่านแข็งแกร่งเพียงใดหรือ”
“บอกมิได้ๆ”
“ท่านเป็นเซียนของแดนสวรรค์หรือเปล่า”
“มินับว่าใช่ แต่ก็เกี่ยวพันกันอยู่บ้าง” หยวนถามเจียงฉางเชิงก็ตอบ ศิษย์อาจารย์สองคนค่อยๆ เดินไปตามถนนในชนบท ในตำหนักเมฆาม่วงเจียงฉางเชิงรั้งสายตากลับมาแล้วหัวเราะอย่างพออกพอใจ
เขาเสียแต้มเช่นไหวไปหนึ่งร้อยล้านแต้มเพื่อวังเฉินในชาตินี้ ดังนั้นเจ้าเด็กคนนี้ย่อมเป็นอัจฉริยะแห่งการบำเพ็ญเซียนอย่างมิต้องสงสัย จำนวนแต้มนี้มากกว่าแต้มเช่นไหวที่มอบให้ฮวาเจียนซินยามกลับชาติมาเกิดใหม่เสียอีก แต่ภายหลังมู่หลิงลั่วได้รับดวงชะตาเทพเซียนอีกต่อหนึ่ง ดังนั้นโดยรวมแล้วแต้มเช่นไหวที่เสียไปกับวังเฉินจึงยังสู้มู่หลิงลั่วไม่ได้
ภารกิจสั่งสอนวังเฉินเจียงฉางเชิงยอมใช้งานร่างแยก เขาไม่มีทางเอาร่างจริงไปอยู่เป็นเพื่อนอีกฝ่ายอยู่แล้ว
เขาหลับตาลงแล้วเริ่มเคลื่อนโลกคุนหลุนดึงระยะห่างจากโลกเทพยุทธอีกครั้งแล้วก็สร้างระยะห่างจากรอยแยกมิติที่เกิดจากวิชาดัชนีมรรคพิฆาตโลกาด้วยจุดประสงค์ก็เพื่อไม่ให้โลกเทพยุทธตามหาพบ
วุ่นวายอยู่นานกว่าเจียงฉางเชิงจะได้เริ่มปิดด่านบำเพ็ญเพียรต่อ เขาเริ่มศึกษามรรคาแห่งกรรมต่อ
กรรมที่พันผูกกับวังเฉินในชาตินี้ไม่ซับซ้อน เจียงฉา
