่ยว
“ซวงเอ๋อร์ ข้าทำไม่ได้ พวกเราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอ รอเจ้าแต่งเข้าบ้านข้าก่อน พวกเราค่อยนอนด้วยกัน ก่อนจะไปถึงจุดนั้น เพื่อรักษาความบริสุทธิ์ของเจ้า พวกเราจะทำแบบนี้ไม่ได้”
ถานซวงซวงหน้าซีด
“อวี้เฉิน เจ้ารังเกียจข้าใช่หรือไม่ ข้าไม่ได้คิดจะแย่งตำแหน่งเมียหลวงขององค์หญิง ขอเพียงได้เป็นอนุ ข้ายังไม่มีสิทธิ์เลยหรือ ข้ารู้ว่าเจ้าต้องการแต่งงานกับองค์หญิง แต่ข้าไม่สนหรอก ขอแค่ข้าได้อยู่กับเจ้า ข้าก็พอใจแล้ว ข้าไม่หวังเรื่องอื่น แล้วทำไมเจ้ายังไม่ให้สิทธิ์นั้นกับข้า”
เมื่อก่อนเป็นที่แน่ใจว่านางจะได้แต่งงานเข้าบ้านสกุลหลิ่ว จึงทำแบบนี้ บัดนี้บ้านสกุลหลิ่วไม่มีใครชอบนางอีกแล้ว หากนางไม่ใช้กายเข้าแลก คงต้องโดนไล่ออกไปในไม่ช้า
คำพูดของถานซวงซวงทำให้หลิ่วอวี้เฉินที่กำลังเคลิบเคลิ้มพลันกระจ่างขึ้นทันที เขามองดูถานซวงซวงด้วยความผิดหวัง
“ข้าบอกกับเจ้าแล้วไง ข้าจะตัดสินใจอย่างไรมันก็เป็นเรื่องของข้า ไม่เกี่ยวกับเฟิงหรูชิง ทำไมเจ้าต้องดึงนางเข้ามาเกี่ยวข้องอยู่เรื่อย ซวงเอ๋อร์ เพราะอะไรเจ้าต้องหาเรื่องนางแบบนี้”
ถานซวงซวงกำมือแน่นขึ้นเรื่อยๆ นางหายใจแรง
นางเป็นฝ่ายหาเรื่องเฟิงหรูชิง หรือว่าเฟิงหรูชิงเป็นฝ่ายหาเรื่องนาง อวี้เฉินตาบอดหรือเขามองไม่ออกหรือย่างไร
ยังไม่ต้องพูดถึงสมัยก่อนตอนที่นางดึงดันจะแต่งงานกับหลิ่วอวี้เฉินให้ได้ เมื่อนางแต่งเข้าสกุลหลิ่วแล้ว ก็ทำเบ่งยึดครองบ้านนี้ไว้คนเดียว แถมย
