งหวังจะยอมจำนนแต่ก็ยากมากที่เขาจะยอมศรัทธาเจียงฉางเชิงอย่างแท้จริง
เจียงฉางเชิงคำนวณดูแล้ว เคราะห์กรรมระหว่างซีหมิงหวังและเจายุทธวิบัติไม่นับว่าลึกซึ้งและไม่ได้มีความแค้นต่อกัน กล่าวคือทั้งสองไม่ใช่ทั้งศัตรูหรือมิตร แต่เป็นเพียงคนที่รู้จักกันเท่านั้น ทันใดนั้นเขาก็มีความคิดบางอย่างขึ้นมา เขาเคลื่อนย้ายซีหมิงหวังออกจากตำหนักของหลิวเสินโจวยังนอกโลกคุนหลุนในทันที
จู่ๆ ซีหมิงหวังก็รู้สึกถึงพลังบางอย่างห่อหุ้มร่างกายของตนไว้ เขาลืมตาขึ้นตามสัญชาตญาณแล้วพบว่าตนอยู่ในห้วงสุญญตาที่ถูกแช่แข็ง เขาขมวดคิ้วแน่นไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมองสายตาก็จับจ้องไปยังเงาร่างของคนผู้หนึ่ง และอีกฝ่ายก็มองเขาอยู่เช่นกัน
“เหตุใดถึงเป็นเขา”
ซีหมิงหวังและเจายุทธวิบัติคิดขึ้นมาในเวลาเดียวกัน เจายุทธวิบัติกำลังจะเอ่ยปากพูดทว่าพลันรู้สึกถึงบางอย่างจึงหันศีรษะไปตามสัญชาตญาณ ดวงตาทั้งคู่ของเขาเบิกกว้าง นัยน์ตาสะท้อนลำแสงสายหนึ่งที่พุ่งมา!
เปรี้ยง!
เจายุทธวิบัติถูกลำแสงสายหนึ่งกลืนหายไป ลำแสงสายนั้นฉีกชั้นน้ำแข็งในห้วงสุญญตาออกเป็นเสี่ยงๆ แล้วหายไปยังปลายสุดของห้วงสุญญตา ทิ้งร่องรอยเป็นเส้นทางอยู่เหนือโลกคุนหลุนราวกับผ่าห้วงสุญญตาที่แช่แข็งออกเป็นสองส่วน
ซีหมิงหวังมองจนร่างแข็งทื่อ เมื่อครู่ลำแสงพุ่งผ่านหน้าเขาไปเขายังไม่ทันจะได้ตอบสนอง กระทั่งเรียกได้ว่าเขาถูกพลังนั้นข่มจนไม่กล้าขยับตัวแม้แต่น้อย
