“เป็นไปไม่ได้… เมื่อครูมันคืออะไรกัน…”
ซีหมิงหวังเหงื่อไหลโชกเต็มตัว ทันใดนั้นเองเขารู้สึกว่ารัดเกล้าทองบนศีรษะของเขารัดแน่นขึ้นเล็กน้อยเขานึกบางสิ่งขึ้นมาได้จึงมองไปตามทิศทางที่ลำแสงนั้นพุ่งมาและได้เห็นเงาร่างหนึ่ง เป็นมรรคาจารย์!
มรรคาจารย์ที่ประทับอยู่บนบัลลังก์เทพถูกแสงรุ้งเจ็ดสีปิดบังรูปลักษณ์ที่แท้จริงไว้ แม้จะอยู่ห่างไกลออกไปเขาก็ยังสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาล
เขาถอนหายใจโล่งอก ที่แท้ก็เป็นมรรคาจารย์ เช่นนั้นก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว
เพียงแต่เจายุทธวิบัติที่เห็นเมื่อครูนั้นเป็นตัวจริงหรือ ซีหมิงหวังเคยเห็นเจายุทธวิบัติมาก่อนในตอนนั้น ฐานะของทั้งสองฝ่ายแตกต่างกันมาก เจายุทธวิบัติคือตัวตนเหนือสามัญที่แม้แต่เผ่าหมิงยังต้องให้ความเคารพ เป็นผู้ที่มีพลังที่มากมายมหาศาล
หากเมื่อครูไม่ใช่ภาพลวงตาและเจายุทธวิบัติถูกมรรคาจารย์สังหารจริงๆ แล้ว…
ซีหมิงหวังไม่กล้าจินตนาการเพราะเขารู้ดีว่าเจายุทธวิบัตินั้นเป็นถึงผู้ยิ่งใหญ่นิรันดรกาลและเป็นผู้ที่อยู่เหนือดินแดนทั้งสามพัน
ทันใดนั้นภาพเบื้องหน้าของเขากลับหมุนเวียนปั่นป่วนราวกับโลกจะถล่ม เมื่อได้สติขึ้นมาอีกครั้งเขาพบว่าตนเองกลับมายังตำหนักของหลิวเสินโจวแล้ว
ซีหมิงหวังสูดลมหายใจเข้าลึก แต่จิตใจก็ไม่อาจสงบลง เขาตระหนักได้ว่าพลังของมรรคาจารย์กำลังควบคุมเขาอยู่
“เหตุใดมรรคาจารย์จึงให้เขาเห็นฉากการตายของเจายุทธวิบัติกัน”
มาอยู่ในแดนสวรรคนานเพียงนี้ซี
