ตอนที่ 299 คือนางผู้หยิ่งผยอง (2)
ผลไป๋เฉากั่วนี่นางเก็บไว้ในห่อผ้า ถ้าหากเก็บไว้ในอีกมิติหนึ่งป่านนี้คงโดนพวกเจ้าตัวเล็กกินหมดเกลี้ยงแล้ว
โชคยังดีที่เหลือผลไป๋เฉากั่วพวกนี้อยู่
“เจ้าหมาป่า เอาผลไป๋เฉากั่วไปให้ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บ เดี๋ยวข้าจะไปรักษาพวกเขาอีกที”
ผู้เฒ่าฉินกับท่านตาไม่ได้เจ็บหนักอะไร ผลไป๋เฉากั่วเพียงพอแล้วในการรักษา
แต่พวกขุนนางใหญ่อาการสาหัส ผลไป๋เฉากั่วช่วยรักษาได้แค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น มีเพียงยาวิเศษที่ผ่านการต้มที่จะช่วยให้พวกเขาหายดีได้
แต่ว่ายาวิเศษชามสุดท้ายนั้นนางให้เสด็จพ่อดื่มไปแล้ว ตอนนี้ที่ใช้ได้ก็มีเพียงผลไป๋เฉากั่วเท่านั้น!
“อู๊วๆ”
หมาป่าสีขาวเห่ารับ มันคาบเอาห่อผ้าไปวางไว้ที่พื้น
เมื่อเปิดห่อผ้าออก ผลไป๋เฉากั่วก็กลิ้งออกมา มันดูสะดุดตามาก ดึงดูดสายตาคนทั้งหลายในทันที
“ผลไปเฉากั่วระดับสาม?” เสิ่นเยว่หน้านิ่งไป
ยาวิเศษระดับสามไม่ได้มีความหมายกับเขาเท่าใดนัก เพราะสินสอดที่คู่หมั้นของจื่อเยียนให้มามียาวิเศษระดับสามอยู่ด้วย
ที่เขารับไม่ได้ก็คือ คนไม่เอาไหนอย่างเฟิงหรูชิงไปเอายาวิเศษระดับสามมาจากไหนกัน
นัยน์ตาของเขามีประกายชั่วร้าย เขามองดูหญิงสาวที่หน้าตางดงามเกินใคร เขาเกิดความเข้าใจบางอย่างและมีความคิดดูถูกนาง
“เดิมข้ารู้สึกสนใจในตัวเจ้า แต่คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะยอมขายตัวเพื่อแลกกับยาวิเศษระดับสาม ช่างน่ารังเกียจเหลือเกิน!”
หากเป็นแม่ทัพเฒ่า เฟิงเทียนอวี้หรือผู
