้เฒ่าฉินที่หายาวิเศษระดับสามมาได้ เขาคงไม่ตกใจเท่าไร อย่างมากก็แค่รู้สึกไม่พอใจเท่านั้น
แต่ดันเป็นเฟิงหรูชิงที่มียาวิเศษระดับสาม!
คนไม่เอาถ่านคนหนึ่ง ถ้าไม่ขายตัวแลกมา จะเอายาวิเศษระดับสามมาจากไหน
หากเป็นเฟิงเทียนอวี้…
ถ้าเฟิงเทียนอวี้เป็นคนให้ละก็ ตัวเขาเองก็ต้องมี นี่พอจะพิสูจน์ได้ว่ายาวิเศษพวกนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับเขา!
“อู๊วๆ !”
หมาป่าสีขาวโมโห ไอ้สารเลวนั่นมันหมายความว่าอย่างไร คิดว่ามันเป็นหมาป่าแล้วฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องอย่างนั้นหรือ
กล้าดูหมิ่นเจ้านาย? นี่เท่ากับไม่เห็นหมาป่าสีขาวอย่างมันอยู่ในสายตา!
“เจ้าเอาผลไป๋เฉากั่วพวกนี้ไปที่อื่น” เฟิงหรูชิงมองดูหมาป่าสีขาว สีหน้าไร้อารมณ์
หมาป่าสีขาวเห่ารับแล้วหอบเอาผลไป๋เฉากั่วไป
เฟิงหรูชิงหันไปมองชายสูงวัยสามคนนั้น
ตั้งแต่ต้นจนบัดนี้ นางไม่เคยมองเสิ่นเยว่เลยแม้แต่น้อย แม้แต่คำพูดของเขานางก็ไม่เอามาใส่ใจ
ใจของนางมีแต่เรื่องตาแก่สามคนนั่น ความโกรธของนางโหมกระหน่ำดังเช่นคลื่นทะเล ไม่อาจสงบนิ่งได้
“เมื่อครู่ใครทำเสด็จพ่อข้า”
ขายสูงวัยในชุดเขียวคนนั้นเดินออกมา มองดูเฟิงหรูชิงด้วยสายตาดูถูก “ข้าเอง จะทำไม”
เฟิงหรูชิงยิ้มมุมปาก
ความรู้สึกนั้นเผยชัดถึงดวงตา แต่มันทำให้คนทั้งหลายเสียวสันหลัง
“ไม่ทำไมหรอก”
ฟับ!
เฟิงหรูชิงหายตัวไปในชั่วพริบตา เหลือเพียงภาพติดตาที่ยังค้างอยู่
เมื่อคนทั้งหลายตั้งสติได้ หญิงสาวรูปงามดั่งเทพธิดาก็ไปโผล่อยู่ตรงหน้าของช
