เฟิงเทียนอวี้ไว้ แม่ทัพเฒ่าน้ำตานอง “ฝ่าบาท กระหม่อมมาช้าเกินไป”
เขาคิดไม่ถึงว่า คนของแคว้นหลงอ้าวจะทำเรื่องแบบนี้ในงานเลี้ยง ถ้ารู้แต่แรก คืนนี้เขาจะต้องมางานนี้ให้ได้
ไม่ใช่เกียจคร้าน หลบซ่อนตัวอยู่ในจวนแม่ทัพ
ตอนที่ 296 คือนางผู้งามเหนือใคร (4)
“เฮอะๆ” เสิ่นเยว่ไม่ได้สนใจผู้เฒ่าสองคนนั้น เขายิ้มเหยียดหยาม “ก็แค่หมาแก่สองตัว ข้ามีผู้มีฌานระดับหลิงอู่ตั้งสามคน แค่พวกเจ้าสองคนจะสู้กับพวกข้าได้อย่างไร”
ผู้เฒ่าน่าหลานมือสั่น ความโกรธและเคียดแค้นมหาศาลสุมอยู่ในทรวงของเขา ทำให้เขาโมโหจนพูดอะไรไม่ออก
หลังจากเขาให้หลินกงกงช่วยประคองเฟิงเทียนอวี้ ก็พุ่งเข้าไปหาเสิ่นเยว่
กายอันงามสง่า แววตาอันน่าเกรงขาม เหมือนเมื่อครั้งออกศึกสงคราม สมนามแม่ทัพใหญ่ผู้องอาจเกรียงไกร
ผู้มีฌานระดับหลิงอู่ในชุดเขียวไม่ลังเล เขารีบเข้าไปขวางหน้าเสิ่นเยว่ไว้ แล้วปล่อยหมัดทรงพลังไปยังผู้เฒ่าน่าหลาน
หมัดของคนทั้งสองปะทะกัน พลังอันรุนแรงของผู้เฒ่าน่าหลานและชายสูงวัยพุ่งออกจากรอบกาย ทำให้โต๊ะจัดเลี้ยงแตกกระจายร่วงเป็นเศษซากเต็มพื้น
ทุกคนต่างหยุดหายใจ ไม่กล้าพูดจา
นี่เป็นการวัดกำลังที่สมน้ำสมเนื้อระหว่างผู้มีฌานระดับหลิงอู่ทั้งสอง! เป็นพลังแข็งแกร่งที่คนธรรมดาไม่อาจต่อกรด้วยได้
ผู้เฒ่าฉินได้เข้าไปร่วมในการต่อสู้ด้วย แต่ฝั่งแคว้นหลิวอวิ๋นมีผู้มีฌานระดับหลิงอู่เพียงแค่สองคน เฟิงเทียนอวี้ได้รับบาดเจ็บไม่มีกำลังจะต่อสู้อี