ัง น้ำเสียงของเขาแข็งกร้าว
ชายสูงวัยเหล่านั้นยืนนิ่ง รอบกายของพวกเขามีพลังที่ดูร้ายกาจ ยืนอยู่ตรงหน้าเฟิงเทียนอวี้โดยไม่รู้สึกหวาดกลัวเลยสักนิด
“ฮ่องเต้แห่งแคว้นหลิวอวิ๋นผู้สูงส่ง คิดจะก้าวก่ายการประลองฝีมืออย่างยุติธรรมระหว่างข้ากับน่าหลานจิ้งอย่างนั้นหรือ” เสิ่นเยว่ยิ้มถากถาง “หากการกระทำที่ไร้ยางอายเช่นนี้แพร่สะพัดออกไป ท่านจะต้องกลายเป็นขี้ปากของชาวบ้านแน่นอน!”
“ยุติธรรมหรือ” เฟิงเทียนอวี้หัวเราะหึ “ความยุติธรรมของเจ้าคือการที่สู้จิ้งเอ๋อร์ไม่ได้ เลยต้องกินยาวิเศษเพื่อเพิ่มพลัง?”
“ฮ่าๆๆ !” เสิ่นเยว่หัวเราะเสียงดัง “ข้าใช้ยาวิเศษเพิ่มพลังแล้วจะทำไม ถ้ามีปัญญา พวกท่านก็ใช้ยาวิเศษเพิ่มพลังได้เหมือนกัน อ้อ ข้าลืมไป แคว้นหลิวอวิ๋นที่ไม่มีน่าหลานเยียน จะมีปัญญาหาซื้อยาวิเศษได้อย่างไร ร้านขายยาวิเศษต่างเลือกลูกค้า ถ้ามีกำลังไม่มากพอ พวกเขาไม่มีทางขายยาวิเศษระดับสามให้พวกท่านหรอก”
ตอนที่ 292 องค์ชายสองผู้หลงตัวเอง (4)
นี่ก็คือสิ่งที่เรียกว่าความเลอค่าแต่หาซื้อไม่ได้ของยาวิเศษ
เมื่อเสิ่นเยว่พูดจบ เขาก็เดินไปอยู่ตรงหน้าของน่าหลานจิ้ง เขาเอื้อมมือไปหิ้วตัวน่าหลานจิ้งขึ้นมาจากพื้น
“หยุดนะ!” น่าหลานฉางเฉียนโมโห “ท่านเอาชนะจิ้งเอ๋อร์ด้วยวิธีการแบบนี้ก็มากพออยู่แล้ว ตอนนี้เขาแพ้แล้ว เหตุใดท่านยังหมายจะเอาชีวิตเขาด้วย”
เสิ่นเยว่ก้มหน้าแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน
วันนี้เขาเอาชนะน่าหลานจิ้งได้ด้
