งแค่กายเนื้อเท่านั้น ยังรวมถึงจิตวิญญาณอีกด้วย!
เมื่อวิญญาณแตกทำลาย ก็ไม่มีโอกาสจะกลับไปเกิดใหม่ได้อีก มันสลายไปจากโลกใบนี้โดยสิ้นเชิง!
ดังนั้นจึงมีคนน้อยมาที่เลือกการระเบิดตัวเอง แต่คนของจวนเฟิงอวิ๋นเหล่านี้กลับ…
เมื่อฝุ่นควันค่อยๆ จางไป เฟิงหรูชิงตบไหล่ฉินเฉินเพื่อปลอบประโลม สายตาของนางมองดูไปที่ซากศพที่กระจัดกระจายเต็มพื้น
แต่ในซากศพทีเห็นนั้น กลับไม่มีผู้พิทักษ์จวนเฟิงอวิ๋นคนนั้น
นี่เขากล้าใช้ชีวิตของคนมากมายขนาดนี้ เพื่อหลบหนีอย่างนั้นหรือ!
“โฮ่กๆ”
เสื่อโคร่งใช้หัวของมันดุนขาของเฟิงหรูชิง แววตาของมันดูรู้สึกผิด
ถ้าหาก…ถ้าหากมันกัดไอ้สารเลวนั่นตายไปตั้งแต่แรกก็คงดี
แต่ไม่ว่าไอ้สารเลวนั่นจะเป็นอย่างไร มันก็เป็นถึงผู้มีฌานระดับเสวียนอู่ เสือโคร่งกัดมันขนาดนั้นแล้ว แถมคอก็โดนกัด แต่กลับไม่ตาย!
อีกอย่าง เสือโคร่งก็นึกไม่ถึงว่า มนุษย์คนนั้นจะใช้วิธีการแบบนี้ในการหลบหนี!
“ไม่ใช่ความผิดของเจ้าหรอก” เฟิงหรูชิงเอามือลูบหัวเสือโคร่ง
มันช่วยนางไว้มาก นางจะว่ามันได้ลงคอหรือ
เสือโคร่งกรอกลูกตา มันเดินเข้ามางับมือของเฟิงหรูชิงเบาๆ
“อู๊วๆ !” หมาป่าสีขาวโมโห ยายบ้านี่ กล้ากัดเจ้านายมันหรือ!
เฟิงหรูชิงยกมือขึ้นเพื่อปรามไม่ให้หมาป่าสีขาวทำอะไรหุนหันพลันแล่น นางมองไปที่เสือโคร่ง
“เจ้าอยากทำสัญญากับข้าหรือ”
เสือโคร่งผงกหัว
“เจ้าอยากอยู่ในป่าแห่งสัตว์วิเศษนี่ไม่ใช่หรือ”
เสือโคร่งผงกหัวต่อ
ตอนนี้เฟิ
