าม
เชียนหนิงเอียงหัวครุ่นคิด
“นางคงอยากจะพูดว่าทำร้ายคนของนาง คาดว่านางคงเผลอพูดผิดมากกว่าเจ้าค่ะ” ถังอิ่นอึ้งไป
ในภาพความทรงจำของนาง ปรากฏภาพอ้อมกอดอันอบอุ่นและความสบายใจขึ้นมาอีกครั้ง แก้มน้อยๆ แดงขึ้น นางก้มหน้าลงเล็กน้อยใช้นิ้วขีดเขียนพื้นไปมา
เฟิงหรูชิงคือคนที่เกิดมาเพื่อนาง
ความรู้สึกเช่นนี้ ดูเหมือนว่า…จะไม่ใช่เรื่องน่ารังเกียจ
“จริงสิ คุณหนู ไม่นึกเลยว่าเฟิงหรูชิงนั้นจะบรรลุฌานระดับหลิงอู่แล้ว แถมยังขี่สัตว์วิเศษระดับห้าเป็นพาหนะ ไม่เจอแค่ไม่กี่เดือน นางเก่งขึ้นเยอะเลย” เชียนหนิงเอามือเท้าคาง สายตาชื่นชมของนางจ้องมองไปยังหญิงสาวที่อยู่บนหลังเสือโคร่ง
ถังอิ่นชักสีหน้า “เจ้าเรียกชื่อจริงของนางแบบนั้นได้อย่างไร ทำไมไร้มารยาทเช่นนี้!”
“…”
คุณหนูเปลี่ยนไป ไม่ใช่คุณหนูคนที่ข้าเคยรู้จักอีกแล้ว
ถังอิ่นกัดริมฝีปากแน่น นางมองไปยังเฟิงหรูชิง
“จวนเฟิงอวิ๋นนั้นแข็งแกร่งนัก ถึงแม้จะเป็นคนสกุลถัง ก็อาจไม่ยอมเป็นศัตรูกับคนแห่งจวนเฟิงอวิ๋นเพื่อปกป้องคนไม่มีพรสวรรค์ใดอย่างข้า แต่ว่าคนที่เป็นศัตรูหัวใจอย่างนาง กลับเลือกที่จะทำ…”
“ดังนั้น หากว่านาง…หากว่านางต้องการแต่งงานกับหนานเสียนล่ะก็…ข้าจะถอนหมั้น นี่คือที่ข้าติดค้างนางไว้…”
“คุณหนู!” เชียนหนิงตกใจจนหน้าถอดสี “ท่าน…ชอบคุณชายหนานเสียนมากไม่ใช่หรือเจ้าคะ”
ถังอิ่นคอตก “ใช่ ข้าชอบ…หนานเสียน พวกผู้อาวุโสต่างพูดกันว่า เขาคือชายที่อ่อนโยนที่สุดใ