้องอดทนมากแค่ไหน
ดังนั้น หมาป่าสีขาวจึงไม่มองเสือโคร่งแม้แต่นิดเดียว มันเดินหน้าระรื่นไปยังดอกไม้ที่บานอยู่ข้างๆ มันใช้ปากคาบดอกไม้ขึ้นมาตั้งใจว่าจะเอาไปให้เฟิงหรูชิง
ต้องห่างจากเจ้านายนานหลายเดือน ไม่รู้ว่าเจ้านายยังรักมันมากกว่าสัตว์ตัวอื่นๆ หรือไม่ มันต้องประจบเจ้านายเข้าไว้ เพื่อรักษาตำแหน่งในจวนองค์หญิงให้มั่นคง
จึก!
ในระหว่างที่หมาป่าสีขาวกำลังกลับตัวเดินไปหาเฟิงหรูชิง จู่ๆ ก็มีกระบี่เล่มหนึ่งทะลุผ่านสุมทุมพุ่มไม้มา แล้วทิ่มลงบนเท้าของมัน
“อู๊วๆๆ !”
จู่ๆ หมาป่าสีขาวก็ส่งแผดเสียงร้องดังสนั่น มันเจ็บจนดิ้นไปมาบนพื้น น้ำตาแทบจะกระเด็นออกมา มันใช้เท้าอีกข้างจับเท้าข้างที่ได้รับบาดเจ็บเอาไว้
……………………………….
ตอนที่ 270 หมาป่าเดินอยู่ในป่าดีๆ กระบี่ก็ตกลงมาจากฟ้า (2)
มันยังไม่ทันได้เห็นกับตาว่าใครหน้าไหนที่คิดลอบทำร้ายมัน กระบี่อีกเล่มหนึ่งก็พุ่งมาจากด้านหลังหมาป่าสีขาวได้รับบทเรียน เมื่อสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ จึงรีบกลิ้งตัวไปด้านข้างทันทีถึงกระนั้น กระบี่ก็ได้พุ่งเฉือนผ่านผิวของมันไป ความเจ็บปวดนั้นทำให้มันร้องโอดครวญออกมา
มันร้องไม่หยุด เสียงดังก้องกังวานไปทั่วผืนป่า
“เจ้าหมาป่า!” สีหน้าของเฟิงหรูชิงเปลี่ยนไปโดยพลัน พุ่งไปยังข้างตัวหมาป่าในพริบตา
หลังจากที่ได้เห็นบาดแผลบนตัวของหมาป่าสีขาว ความมืดมนปกคลุมใบหน้านางอย่างน่าสะพรึงกลัว พายุฝนก่อเกิดขึ้นกลางนัยน์ตาสีดำขลับ
“ถังจือ พวกเจ้
