ตอนที่ 267 จากไป (3)
“ชิงชิง”
เจ้าปลอดภัย ดีจริง
เด็กหนุ่มหลับตาลง ช่วงเวลาที่เขาหมดสติไปสิ่งที่ปรากฏในหัวเขา ร่างที่เห็น ริมฝีปากแย้มรอยยิ้มบาง
เมื่อครู่…น่าจะเป็นผู้ชายคนนั้นโผล่มาช่วยชิงชิงไว้…
“เฉินเอ๋อร์ พวกเรากลับบ้านกันเถอะ” เฟิงหรูชิงยื่นมือไปให้เด็กหนุ่ม รอยยิ้มสว่างไสวดุจดั่งแสงอาทิตย์
เด็กหนุ่มนิ่งไปก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตาคู่นั้นที่อบอุ่นเหมือนกับตอนแรก
ดวงตานั้นเหมือนแสงแดดอุ่นหลอมละลายใจที่ถูกปกคลุมด้วยฝุ่นมาเนิ่นนานของเขา
“ได้”
เขาวางมือลงบนมือหญิงสาว
และบ้านคำนี้…เขาเพิ่งจะได้ยินเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีนี้
ฉินเฉินยิ้ม รอยยิ้มที่บริสุทธิ์ราวกับหิมะแรกในฤดูหนาว สะอาดไม่แปดเปื้อนฝุ่นผง
ใช่แล้ว ต่อจากนี้เขามีบ้านแล้ว
ที่ที่มีนางก็คือบ้านของเขา!
เฟิงหรูชิงจูงมือฉินเฉินเดินไปตามทางที่มา
ถังจือและคนอื่นๆ กำลังรอนางอยู่!
เดิมเฟิงหรูชิงตั้งใจว่าวันหน้าจะส่งคนในมือมาฝึกตบะต่อ ตอนนี้ตาน้ำถูกนางเอาไปโดยบังเอิญแล้ว หลังจากไม่มีน้ำวิเศษพลังวิเศษในน้ำพุแห่งนี้ก็จะค่อยๆ จางลง นานวันเข้าก็จะกลายเป็นเบาบางจนถึงไม่เหลืออยู่
ดังนั้น ที่แห่งนี้ไม่มีความจำเป็นต้องมาอีก
จากไกลๆ นางเห็นทุกคนยังคงฝึกตบะอยู่ในน้ำพุวิเศษ มุมปากนางยกขึ้นพร้อมกับเสียงใสดุจระฆัง “ถังจือ หลิงอวิ้น พวกเจ้าขึ้นมาได้แล้วพวกเราต้องไปแล้ว”
ถังจือได้ยินเสียงที่คุ้นเคยก็รีบลืมตาขึ้น
สิ่งที่นางเห็นเป็นอย่างแรกคือฉินเ
