กาอี้ ตะลึงงันจนพูดไม่ออก
นี่…นี่มันอะไรกัน
ผีหลอกแล้ว!
เฟิงหรูชิงในเวลานี้คล้ายกับราชินี สูงส่งทรงอำนาจ เป็นผู้นำใต้หล้า
ไม่รู้เพราะอะไร ดวงตาหญิงสาวฉายแววคมกริบ เรือนร่างอรชร กระทั่งท่าทางยามขมวดคิ้ว ยังจู่โจมหัวใจถังอิ่นเข้าอย่างจัง
ความรู้สึกแบบนี้ช่างแปลกประหลาดนัก
นางไม่เคยรู้สึกมาก่อน ราวกับต้องอาคมก็ไม่ปาน
“เจ้ามาอีกแล้วหรือ” เมื่อเห็นถังอิ่นที่ยืนตะลึงอยู่ เฟิงหรูชิงเลิกคิ้ว ยิ้มอย่างสง่าสงาม “ดูท่าเจ้าจะไม่เลิกรากับข้าจริงๆ นะ หากไม่ใช่เพราะเจ้าเป็นผู้หญิง ข้าชักจะสงสัยแล้วว่าเจ้าคิดไม่ซื่อกับข้าหรือเปล่า”
แม่เด็กนี่มีภูมิหลังแข็งแกร่งมาก ทว่ามานานตั้งนานแล้วกลับไม่ทำอะไร เพียงแต่แฝงตัวเข้าจวนองค์หญิงมาไม่เลิกรา ถูกนางจับได้ไล่ออกไปสองสามครั้งแล้ว ก็ยังฉวยโอกาสที่นางไม่ทันใส่ใจแอบเข้ามาอีก
“ข้า…” ถังอิ่นได้สติ หน้าแดงก่ำ ดวงตาโกรธเคืองมองเฟิงหรูชิง “ใคร ใครจะคิดไม่ซื่อกับเจ้า! ข้าไม่ใช่คนแบบนั้น”
นางเพื่อตามเย้ากั๋วซือเท่านั้น คิดไม่ซื่อกับผู้หญิงที่ใด
“อ้อ” เฟิงหรูชิงตอบรับเรียบๆ “หมีหนึ่ง โยนพวกนางออกไป”
“โฮก!”
หมีหนึ่งส่งเสียงคำราม เดินเข้าไปดึงคอเสื้อถังอิ่นและเชียนหนิง เดินไปที่กำแพงเรือนด้านหน้าอย่างไม่เกรงใจ โยนพวกนางออกไป จากนั้นเดินกลับมารับคำสั่งอย่างเชื่อฟัง
ด้านหลังกำแพง ถังอิ่นนั่งคุกเข่าหน้าเศร้า เบะปากเอ่ยว่า “ผู้หญิงคนนี้ไฉนดื้อดึงเช่นนี้”
เชียนหนิงดึงถังอ
