ครั้นเห็นหรงเยียนกำเอี๊ยมแน่ ถังอวี้ยิ่งออกแรงดึง
เล็บมือนางฉีกจนเลือดออก ก็ยังไม่คลายมือ
ราวกับว่าเอี๊ยมตัวนั้นเป็นความหวังทั้งหมดของนาง
“สตรีเสียสติ จิตใจถูกสุนัขกินไปหมดแล้วใช่ไหม! พวกลืมบุณคุณเลี้ยงไม่เชื่อง!” ถังอวี้หนักใจ หยิบเข็มออกมาทิ่มนิ้วหรงเยียนอย่างแรง
นางรู้ว่าอีกฝ่ายไม่มีทางตื่น ถึงได้กล้าทำขนาดนี้ ทุกครั้งที่ผู้หญิงคนนี้สลบไสลต้องหลับไปหนึ่งวันหนึ่งคืน เวลาแบบนี้ไม่มีทางตื่นขึ้นมาแน่
แต่ต่อให้นางไม่ตื่นขึ้นมา นางยังรู้สึกเจ็บ เมื่อเจ็บก็จะคลายมือ
……………………………
ตอนที่ 230 หญิงเสียสติ (3)แต่ว่า…มือของหรงเยียนยังคิดเกี่ยวเอี๊ยมไว้แน่นเลือดสดๆ ย้อมเอี๊ยมแดง คล้ายกับว่านางรู้สึกเจ็บปวดจึงขมวดคิ้วแต่ก็ยังคงไม่ปล่อยมือดังเดิม!“อวี้เอ๋อร์!”เสียงตวาดดังสนั่นดังมาจากด้านนอกของเรือนไม้ ทำเอาถังอวี้ตกใจจนตัวสั่น เข็มเงินในมือร่วงลงพื้น นางหมุนตัวกลับไปด้วยความหวาดกลัว เพียงชั่วอึดใจก็เห็นบุรุษวัยกลางคนหน้าสีหน้าเขียวคล้ำ“ท่าน…ท่านพ่อ ท่านมาได้อย่างไรเจ้าคะ”ถังอวี้รีบซ้อนป้ายหยกไว้ เกรงว่าถังลั่วจะพบเข้า“อวี้เอ๋อร์ เจ้ากำลังทำอะไร” เส้นเอ็นตรงขมับถังลั่วเต้นตุบตับ ตำหนิเสียงดัง “เจ้าทำอะไรกับเยียนเอ๋อร์”“ข้า…” ในดวงตาถังอวี้ฉายความลนลาน นางรีบกลบเกลื่อนมันอย่างว่องไว ทำท่าน้อยเนื้อต่ำใจ “ท่านพ่อ น้าหรงอาศัยอยู่บ้านเรามาสิบปีแล้ว กินข้าวตระกูลถัง ดื่มน้ำตระกูลถัง นางยังไม่ยอมแต่งก
