งพูดอะไรผิดไปหรือ……………………
ตอนที่ 214 ถานซวงซวงและสุนัขไม่อาจเข้า (4)
ถานซวงซวงหน้าซีดขาว นางเกลียดที่สุดก็คือถูกคนดูถูกว่านางมัวหมอง!
ถึงนางจะรักกับหลิ่วอวี้เฉินหลายปี แต่พวกเขาไม่เคยมีความสัมพันธ์อันใดกัน เหตุใดคนพวกนี้ถึงได้เอาแต่ดูแคลนสตรีอ่อนแออย่างนางครั้งแล้วครั้งเล่าด้วย
“อวี้เฉิน…” ถานซวงซวงขบริมฝีปาก ดวงตาพราวประกายน้ำตา
หลิ่วอวี้เฉินปวดใจ ไม่คำนึงถึงสถานที่ในเวลานี้ กัดฟันสาบานว่า “ซวงเอ๋อร์ ข้าจะแต่งเจ้าเป็นภรรยา มอบฐานะตำแหน่งให้กับเจ้า”
เขาไม่ยอมให้คนเอาชื่อเสียงของซวงเอ๋อร์มาล้อเล่นอีกแล้ว!
หน้าประตูหอแห่งแรกพลันเกิดความชุลมุน
หลิ่วอวี้เฉินขมวดคิ้วอย่างไม่รู้ตัว มองไปทางหน้าประตู…
ชั่วขณะนั้นนัยน์ตาของเขาหรี่เล็กลง แววตาตื่นตะลึงรวมถึงความมึนงงฉายวาบออกมาจากภายใน
หน้าประตูมีสตรีอายุเยาว์นางหนึ่ง
จะว่าอย่างไรดีเล่า สตรีนางนี้ออกจะอวบเล็กน้อย แต่ก็สามารถใช้คำว่ารูปร่างสมบูรณ์พูนสุขมาอธิบายได้ ทว่านางดวงตาสุดสกาวฟันเรียวขาวสวย ผิวพรรณนวลเนียนประดุจหยก หน้าตาชวนให้เพ้อฝัน
จุดด้อยประการเดียวนั่นก็คือ…รูปร่างอวบอ้วนไปบ้าง
อืม ก็แค่นี้เท่านั้นเอง….
ถึงแม้คนอ้วนตัวยักษ์อย่างเฟิงหรูชิงหาได้ยากยิ่ง หากรูปร่างของแม่นางผู้นี้อรชรอีกสักหน่อย ก้อนเนื้อบนใบหน้าคงจะน้อยลงไปอีก ย่อมเป็นโฉมงามสะคราญล่มบ้านล่มเมืองอย่างแน่นอน
ไม่รู้ทำไม หลิ่วอวี้เฉินรู้สึกว่านางคุ้นหน้าคุ้นตาเหลือเกิน ค
