องหาผู้มีพรสวรรค์ ตำหนักยมโลกย่อมมีอาณาเขตกว้างขวางมาก อีกไม่นานตำหนักยมโลกจะแยกออกมาเป็นอิสระอย่างสมบูรณ์ ก่อเกิดเป็นมิติที่แยกตัวเป็นเอกเทศแห่งหนึ่ง”
สะบันเศียรเงยหน้าสายตาจับจ้องไปยังร่างอันโอฬารประหนึ่งเทวพฤกษ์ผู้ให้กำเนิดโลก ตนสินภพผสานเข้ากับตำหนักยมโลกอย่างสมบูรณ์แล้ว ระหว่างที่มันดูดซับพลังของสังสารวัฏ คุณสมบัติดังเดิมของมันก็แปรเปลี่ยนกลายเป็นสิ่งที่หลุดพ้นจากสามัญ
“ข้าเพิ่งเข้าใจคำว่าสามภพที่ท่านบรรพบุรุษเคยกล่าวไว้ เอาตอนนี้มันมิได้หมายถึงโลกสามใบแต่หมายถึงระบบระเบียบสามระบบต่างหาก ช่างสุดยอดจริงๆ วิถีเซียนที่เป็เช่นนี้ยุติธรรมกว่าวิถียุทธจริงๆ”
เจียงเชอกล่าวด้วยสีหน้าเลื่อมใส เขาเองก็เป็นผู้ศรัทธาคนหนึ่ง การเทศนาเกี่ยวกับวิถีเซียนสองหนนั้นของท่านบรรพบุรุษเขาก็ตั้งใจฟังอยู่ทั้งสองหน ยิ่งเห็นสิ่งต่างๆที่ท่านบรรพบุรุษกระทำเขาก็เคารพเลื่อมใสจากก้นบึ้งหัวใจอย่างแท้จริง ฐานะโอรสสวรรค์ในโลกมนุษย์ทำให้เขาเคยเห็นผู้มีปณิธานยิ่งใหญ่มามากมาย รวมทั้งตัวเขาเองด้วย เพื่อชักชวนพรรคพวกสั่งสมขุมอำนาจคนเหล่านี้สัญญาด้วยถ้อยคำคุยโวที่ทำไม่ได้จริงสารพัดอย่าง แต่ท่านบรรพบุรุษของเขาแตกต่าง ท่านบรรพบุรุษมิพึ่งพาสรรพชีวิตทั้งหลายแต่คือผู้สร้างความผาสุกให้สรรพชีวิต”
นี่เป็นสิ่งที่ผู้ศรัทธาทุกคนยอมรับโดยถ้วนหน้า ผู้ศรัทธาทั้งหลายมองไม่เห็นจริงๆ ว่าตนเองมีประโยชน์กับมรรคาจารย์ตรงที่ใด มรรคาจารย์แ
