ตอนที่ 189 เข้าใจผิดใหญ่โต (1)
หมาป่าสีขาวหรี่ตาลง
มีคนคิดแตะต้องเทียนหลิงกั่วอีกคนแล้วหรือ?
เดี๋ยวก่อน…
จู่ๆ หมาป่าสีขาวก็หันไปมองหมีปฐพีด้วยความสงสัย
น้องชาย สถานที่ที่ข้าแอบซ่อนเทียนหลิงกั่วเอาไว้…เจ้ารู้ได้อย่างไร?
หลิวอวิ๋นเซียวมองหนึ่งหมาป่าหนึ่งหมีด้วยท่าทางแปลกๆ รู้สึกเหมือน…เจ้าหมีปฐพีตัวนี้จะพูดบางอย่างกับหมาป่าสีขาว
หรือว่า…หมีปฐพีตัวนี้จะอยากอยู่กินข้าวต่อก็เลยชักชวนหมาป่าสีขาว?
คิดได้ดังนั้น หลิวอวิ๋นเซียวก็เอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง “พี่ชายหมาป่า ท่านนี้…น้องหมีพูดถูก พี่ชายหมาป่าไม่…”
“เอ๋าว์!” หมาป่าสีขาวไม่ทันได้ถามหมีปฐพีก็ได้ยินที่หลิวอวิ๋นเซียวพูดเสียก่อน มันโมโหจนขนลุกตั้งทั้งตัว
ดวงตาหมาป่าแดงก่ำดุร้าย จับจ้องใบหน้าสูงอายุของหลิวอวิ๋นเซียวไม่วางตา
เขายอมรับแล้ว!
ตาแก่ชั่วนี่ยอมรับแล้ว!
น้องหมีพูดไว้ไม่มีผิด คนพวกนี้กำลังคิดไม่ซื่อกับเทียนหลิงกั่วในก้นเขา!
“เอ่อ…” หลิวอวิ๋นเซียวตื่นตกใจ
เขาพูดอะไรผิดหรือ? หมีปฐพีไม่ได้กำลังเอ่ยชักชวนหมาป่าหรือ?
ควัก!
หมาป่าสีขาวไม่ให้โอกาสหลิวอวิ๋นเซียวได้พูดต่อ มันเหวี่ยงอุ้งเท้าออกไปเร็วจนไม่อาจตั้งรับได้ทัน แม้หลิวอวิ๋นเซียวจะหลบเร็วเพียงใด อุ้งเท้าหมาป่าก็ยังเตะถูกที่ขาของเขา
ดีที่พลังของหลิวอวิ๋นเซียวแก่กล้าจึงรู้สึกเจ็บเล็กน้อยที่ขาเท่านั้น หากเปลี่ยนเป็นหลิวเฝ่ย เกรงว่าโดนอุ้งเท้านั้นไปขาของเขาคงแหลก…
ถึงอย่างนั้นการกระทำของห
