ข้าไม่ได้พูดอะไรผิดนี่…”“…”เขาอยากจะโยนเด็กนี่ทิ้งไปซะ…“ชิงหานไม่ผิด” เฟิงหรูชิงปลอบใจชิงหานรอยยิ้มกว้างขึ้นกว่าเก่า “ในเมื่อฝูเฉินเป็นคนสอนให้เจ้าพูด เจ้าก็พูดตามที่เขาบอกแล้ว เพราะฉะนั้นเจ้าไม่ได้พูดอะไรผิด”“แต่ว่า ดูเหมือนท่านพี่ฝูเฉินจะโกรธแล้ว…”“พวกเราไม่ต้องไม่สนใจเขา เขาก็ชอบเป็นบ้าอยู่บ่อยๆ อีกเดี๋ยวก็ดีขึ้นเอง”“อื้อ ชิงหานเชื่อฟังท่านแม่”แขนเล็กสองข้างของชิงหานโอบกอดรอบคอเฟิงหรูชิงแล้วหัวเราะ เสียงหัวเราะของนางใสเสียยิ่งกว่าเสียงกระดิ่ง และยัง…มีมนตร์บางอย่างที่บอกไม่ถูกยาวิเศษที่กัดคนได้แล้วยังมีเสียงหัวเราะที่แฝงด้วยมนตร์…ยัยเด็กคนนี้แท้จริงแล้วเป็นอะไรกันแน่?อ้อ จริงสิยาวิเศษ…กลายเป็นคนได้?เฟิงหรูชิงเพิ่งจะรู้สึกตกใจ ทั้งสองตรงหน้านาง…คือยาวิเศษที่กลายเป็นมนุษย์!“หึ!”ฝูเฉินทำเสียง หึ ด้วยความหงุดหงิด ถ้าชิงหานไม่ได้หลบอยู่ในอ้อมกอดท่านแม่ ถ้าไม่ใช่เพราะ…เขาตีชิงหานไม่ลง จะจับนางมัดแล้วฟาดก้นไปนานแล้วเขาปิดบังตัวตนมาตั้งนาน กลับถูกคำพูดของนางเพียงประโยคเดียวเปิดเผยจนหมด……ด้านเฟิงหรูชิงกำลังกอดซ้ายโอบขวามีความสุขกับการอยู่กับครอบครัวพร้อมหน้า อีกด้านหนึ่งบ้านตระกูลหลิวกำลังตกอยู่ในความตื่นตะหนกตกใจผู้นำตระกูลหลิว หลิวอวิ๋นเซียวกลับมาแล้ว! เดิมนี่นับเป็นเรื่องดี แต่ครั้งนี้เขาพาฝูงสัตว์วิเศษมาด้วยอีกฝูง…………………………….
ตอนที่ 186 เหล่าสัตว์วิเศษไถดิน (2)
แววตาของฝูเฉินหม่นแสงล
