นกินยังสง่างามเช่นนี้ เห็นแล้วเพลินตายิ่งนัก…
“พ่อแม่ผู้เลี้ยงดู วันนี้มีคนรังแกเจ้าใช่หรือไม่” กลืนคำสุดท้ายลงท้อง ชิงหานรู้สึกได้ฟื้นคืนพลังมาบางส่วน นางตรงเข้าไปที่ข้างเท้าเฟิงหรูชิง สองแขนเล็กกอดต้นขานางตาปริบๆ เหลือก็แต่สะบัดหางล่ะ
“รออีกหน่อย ข้ากับท่านพี่ฝูเฉินออกจากที่นี่ได้แล้ว ข้าจะช่วยเจ้าสั่งสอนคนพวกนั้น!”
เฟิงหรูชิงเลิกคิ้วขึ้น “เจ้าไม่กลัวข้าแล้วหรือ?”
……………………….
ตอนที่ 184 ปล่อยฝูเฉินกัดคน (4)“เจ้าเป็นแม่ผู้เลี้ยงดูของชิงหาน ขอเพียงให้อาหารกับชิงหาน ชิงหานก็ไม่กลัว”ไม่มีอะไรสำคัญกว่ากินอีกแล้ว…“เจ้าเอาชนะคนพวกนั้นได้หรือ” เฟิงหรูชิงลูบคางหากชิงหานกับฝูเฉินสามารถเอาชนะคนพวกนั้น เช่นนั้นนางก็ต้องรีบคิดหาวิธีพาพวกเขาออกไปชิงหานนิ่งไปหลายวินาที นางขมวดคิ้วเล็กน่ารักท่าทางลำบากใจ “ข้ากับท่านพี่ฝูเฉิน…ไม่เคยออกจากพรรคเภสัชเทพ ต่อยตี…ไม่เป็น…”นางไม่เคยสู้กับใครนี่ จะสู้ชนะคนพวกนั้นได้หรือไม่ นางก็ไม่รู้เหมือนกัน…เฟิงหรูชิงหน้าถมึงทึง “เช่นนั้นเจ้าพูดมามันจะมีประโยชน์อะไร”“แต่ข้าโหดร้ายมากนะ กัดคนได้ พวกเขาจะต้องกลัวข้า” ชิงหานทำแก้มป่องเอ่ยด้วยความโมโหแม่ผู้เลี้ยงดูกำลังดูถูกนาง เมื่อก่อนอยู่พรรคเภสัชเทพ คนพวกนั้น…กลัวนางกับฝูเฉินมากแท้ๆ“ชิงหาน” เฟิงหรูชิงลูบศีรษะของชิงหาน เอ่ยคำสอนที่ออกมาจากใจ “พวกเจ้าไม่ได้ออกไปหลายปี ไม่รู้ว่าคนข้างนอกน่ะ…กัดคนเก่งยิ่งกว่า จับได้ก็กัด เ
