หมือนหมาบ้าอย่างไรอย่างนั้น”อย่างเช่น…คู่หลิ่วอวี้เฉิน? แล้วก็เฟิงหรูซวงสองแม่ลูก?“อย่างนั้นหรือ?” ชิงหานนิ่งค้างไปมนุษย์ในตอนนี้โหดร้ายขนาดนี้เลยหรือ? โหดร้ายยิ่งกว่านางอีกหรือ?ชิงหานหน้านิ่วคิ้วขมวดก้มหน้าลง เพียงช่วงเวลาสั้นๆ นางก็เงยหน้าอมชมพูขึ้นมา“เช่นนั้น…เช่นนั้นชิงหานจะปล่อยท่านพี่ฝูเฉินไปกัดพวกเขา”ฝูเฉินที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวโดนเต็มเป้า “…”เขาเป็นหมาเหรอ?เมื่อเห็นว่าสีหน้าฝูเฉินถมึงทึงขึ้นเรื่อยๆ เฟิงหรูชิงก็กระแอมไอขึ้น ขัดเสียงน่ารักไร้เดียงสาของชิงหาน แล้วเบนสายตาไปทางฝูเฉิน “พิษของเสด็จพ่อข้า มีวิธีใดแก้ได้บ้าง?”ฝูเฉินกวาดตามองเฟิงหรูชิง “ข้าให้ตำรายาวิเศษเจ้าไป เจ้าจดจำเนื้อหาข้างในหมดหรือยัง? กลับไปเปิดดู ในนั้นก็มี”“…” เฟิงหรูชิงคิ้วกระตุก “นั่นต้องใช้ยาวิเศษระดับสี่ แถมยังเป็นอันที่หายากในระดับสี่ด้วย ระหว่างทางกลับข้าได้แวะถามที่หออันดับหนึ่งแล้ว แม้แต่หออันดับหนึ่งยังไม่มียาวิเศษเหล่านั้น”“เช่นนั้นเจ้าก็พัฒนาเองก็ได้แล้วนี่?” ฝูเฉินมองตาเฟิงหรูชิงราวกับมองคนโง่อยู่ “รอเจ้าพัฒนาแล้ว ก็ย่อมสามารถปลูกเองได้”เฟิงหรูชิงสูดหายใจเข้า ครั้งนี้นางถามก็เหมือนไม่ได้ถาม แค่ปลูกยาวิเศษระดับสี่นางต้องพัฒนาถึงระดับหลิงอู่ภายในหนึ่งปีเชียวและในช่วงเวลานี้พิษในร่างเฟิงเทียนอวี้ก็ห้ามมีการเปลี่ยนแปลงใดๆ“แม่ผู้เลี้ยงดู เจ้าก็รู้ว่าร่างกายของพ่อเจ้าไม่สู้ดีนักเหตุใดวันนี้เจ้ายังเอาเ
