ขามาข่มขู่ หลิวอวิ๋นเซียวอีก?” คิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาฝูเฉินก็รู้สึกขุ่นเคืองใจ“เจ้าไม่รู้หรือว่าการกระทำของเจ้ามันอันตรายแค่ไหน?”“แล้วอย่างไรเล่า?” หน้าตาเฟิงหรูชิงแสดงถึงความหยิ่งผยองเต็มที่“ข้าเคยยอมแพ้เมื่อใดกัน? ไม่ว่าร่างกายของเสด็จพ่อจะเป็นเช่นไร ข้าก็จะไม่มีทางยอมแพ้! เด็กตัวเล็กเช่นเจ้าไม่รู้เรื่องพวกนี้หรอก” ฝูเฉินชะงัก เอ่ยออกมาด้วยความอัดอั้นตันใจ “เจ้าไม่กลัวหลิวอวิ๋นเซียวเกิดกล้าดีเดือด จะงัดข้อกับเจ้าหรือ?”“ไม่กลัว เจ้าขี้แพ้นั่นไม่มีความกล้าหรอก ขู่เขาหน่อยเขาก็รีบยอมแพ้แล้ว”“…”จู่ๆ ฝูเฉินก็รู้สึกเหมือนเพิ่งได้รู้จักเฟิงหรูชิงเป็นครั้งแรก มองนางนิ่งไม่ไหวติง“แม่ผู้เลี้ยงดู…”ชิงหานอยากจะพูดอะไรบางอย่างเฟิงหรูชิงก็ดึงนางมากอดเสียก่อน ตีลงที่ก้นเล็กที่นุ่มนิ่มของนาง“เรียกข้าว่าท่านแม่”ชิงหานพยักหน้ารับท่าทางน่าสงสาร “เช่นนั้น ท่านแม่ผู้ชายที่รูปงามมากๆ คนนั้นเป็นท่านพ่อของข้ากับท่านพี่ฝูเฉินหรือ?”“ชิงหานสายตาเฉียบแหลมยิ่งนัก หลังจากนี้หากพวกเจ้าเจอเขาก็เรียกเขาว่าท่านพ่อด้วยล่ะ”………………
ตอนที่ 184 ปล่อยฝูเฉินกัดคน (4)
“เจ้าเป็นแม่ผู้เลี้ยงดูของชิงหาน ขอเพียงให้อาหารกับชิงหาน ชิงหานก็ไม่กลัว”
ไม่มีอะไรสำคัญกว่ากินอีกแล้ว…
“เจ้าเอาชนะคนพวกนั้นได้หรือ” เฟิงหรูชิงลูบคาง
หากชิงหานกับฝูเฉินสามารถเอาชนะคนพวกนั้น เช่นนั้นนางก็ต้องรีบคิดหาวิธีพาพวกเขาออกไป
ชิงหานนิ่งไปหลายวินาที นา
