รู้ว่าตัวนางไม่มีทางพูดแบบนั้นออกไป
แต่เหตุใด…เฟิงหรูชิงกลับจะลากนางลงน้ำด้วยให้ได้
นางไม่รู้เรื่องอะไรด้วยนะ
“องค์หญิงรองกับหลิวซื่อทำผิด เช่นนั้นก็ให้องค์หญิงเป็นคนจัดการ กระหม่อมจะไม่พูดมาก”
เดิมในตระกูลหลิวความสัมพันธ์ก็มิได้แน่นแฟ้นอะไร
หลิวหรงกับเฟิงหรูซวงที่ไร้ประโยชน์เช่นนี้ อยู่ในวังหลวงมาได้จนถึงตอนนี้ เขาเองก็ไม่มีความจำเป็นจะต้องปกป้องอะไรพวกนางมากนัก แล้วยิ่งผู้หญิงสองคนนี้ไม่ได้มีประโยชน์ใช้สอยอะไรมากนัก ถ้าไม่ใช่เพราะท่านผู้นั้นปกป้องพวกนางไว้เขาคงละทิ้งสองคนนี้ไปนานแล้ว…
“ท่านตา!” เฟิงหรูซวงกัดริมฝีปากเต็มแรงน้ำตาคลอจะไหลลงอยู่รอมร่อ
มองดูท่านตาของเฟิงหรูชิง ไม่ว่าเมื่อก่อนเฟิงหรูชิงจะทำร้ายจริงใจเขาแค่ไหน สุดท้ายแล้วเขาก็ยังปกป้องนางมาตลอด
แล้วหันมองดูท่านตาของนาง…
ต่างกันราวกับฟ้ากับดิน
นางไม่เข้าใจ เหตุใด…เฟิงหรูชิงจึงได้โชคดีเช่นนี้ มีคนมากมายคอยปกป้องนาง แต่นาง…ต้องพึ่งพาตัวเองทุกอย่าง?
“ถ้าเป็นเช่นนี้ละก็” เฟิงหรูชิงแววตาส่องประกายไอเย็นยิ้มกริ่ม “ท่านตา ได้ยินว่าในกองทัพยังขาดคู่ฝึกซ้อม? ข้าจะส่งเฟิงหรูซวงไปออกกำลังกายสักสองสามเดือน จะได้ลดความเหี้ยมโหดของนางไปได้บ้าง”
สีหน้าเฟิงหรูซวงเปลี่ยนเป็นซีดขาว ขาวจนไม่เหลือสีเลือดแม้แต่น้อย
นางจะส่งนางไปค่ายทหาร?
สถานที่ที่ตรากตรำเช่นนั้นใช่ที่ๆ คนจะอยู่หรือ?
แล้วยิ่งค่ายทหารเป็นพื้นที่ของตระกูลน่าหลาน นางถูกส่งไปท