มักมารังแกไต้เอ๋อร์ของข้าบ่อยๆ ไม่ทราบว่าผู้นำตระกูลหลิวอยากจะอธิบายกับข้าอย่างไร!”แม่ทัพเฒ่าสีหน้าเรียบนิ่งท่าทางเย็นชาและเฉียบคม เหมือนกับตัวเขาเองในหลายปีก่อนเทพสงครามที่ยืนตระหง่าอยู่ในสนามรบอันตรายและเยือกเย็นหลิวอวิ๋นเซียวตกอยู่ในภวังค์ไหนว่าตาแก่นี่ป่วยจนเดินยังลำบากต้องอาศัยไม้เท้ามิใช่หรือ? ไม้เท้าเขาล่ะ?อย่าว่าแต่ไม้เท้าเลย แค่เห็นท่าทางเกรี้ยวกราดของตาแก่นี่ก็ไม่เหมือนคนป่วยหนักแต่อย่างใด ยังทรงพลังเหมือนเมื่อก่อนไม่มีผิด“ท่านแม่ทัพเฒ่า!” ใจหลิวอวิ๋นเซียวหนาวขึ้นมาเล็กน้อย พลังวิเศษแผ่ซ่านออกมามืดฟ้ามัวดิน ปกคลุมทั่วท้องฟ้า “หลิวอวี่เป็นเพียงเด็กน้อยเท่านั้น ต่อให้เขาก่อความวุ่นวายมันจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นได้? กลับกัน สัตว์วิเศษตัวนั้นขององค์หญิงทำร้ายหลิวอวี่ก่อน นางยังลงไม้ลงมือกับลูกสะใภ้ข้าด้วย! หากวันนี้ ไม่มีคำอธิบายก็อย่าโทษว่าข้าไม่เกรงใจ!”แม่ทัพเฒ่าสบถเสียง หึ๊ “ข้าก็จะดูว่าใครกล้าแตะนางแม้แต่ปลายเล็บ!”ปึ้ง!พายุคลั่งพลังความแข็งแกร่งของแม่ทัพเฒ่าไม่ได้ถูกกดเอาไว้อีกต่อไป ระเบิดออกมาทำลายต้นไม้โดยรอบพังพินาศหมดสิ้น“ท่าน…”ท่ามกลางพายุคลั่งนี้ร่างของหลิวอวิ๋นเซียวแข็งทื่อ ตาของเขาเบิกโตจ้องมองแม่ทัพเฒ่าราวกับเห็นผีอย่างไรอย่างนั้น“ท่าน…ท่านก็สำเร็จถึงหลิงอู่แล้ว?”พูดจบเสียงของเขาสูงขึ้นสั่นสะท้านอย่างเห็นได้ชัดอายุเท่าพวกเขาแล้ว นึกว่าการพัฒนาระดับความสามารถตัวเองจ
