มือไพล่หลังข้างหนึ่ง ชุดยาวสีกรมยิ่งส่งเสริมให้เขาดูองอาจสง่าผ่าเผย หรืออาจเป็นเพราะอยู่ในสนามรบ เขาเคลื่อนไหวดุจสายลมแผ่รังสีสังหารทั่วทั้งร่างเคร่งขรึมและเย็นชา
แต่…
ในตอนที่เห็นเฟิงหรูชิง ความรุนแรงทั้งหมดก็อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย
“ท่านตา ท่านมาได้อย่างไร?” เฟิงหรูชิงยิ้มกว้างอารมณ์ก็พลอยดีขึ้นมาทันที
แม่ทัพเฒ่าทำเสียงหึ “เมื่อครู่ได้ยินว่าในท้องพระโรงมีคนบีบลูกเขยข้ารังแกหลานสาวข้า ข้าจะนิ่งเฉยได้อย่างไร? ก็เลยเข้าวังมานึกไม่ถึงว่าจะเลิกว่าราชการแล้ว ได้ยินว่าเจ้ายังอยู่ในวังก็เลยมาหาเจ้า แต่ว่า…”
แต่ว่าที่ยิ่งทำให้เขาคาดไม่ถึงก็คือ…มีคนกล้าคิดแย่งชิงบัลลังก์ลูกเขยของเขา?
เห็นเขาตายไปแล้วหรือ?
…………………………………….
ตอนที่ 174 หลิวอวิ๋นเซียวผู้ยอมพ่ายแพ้ (1)“ท่านแม่ทัพเฒ่า!” ใบหน้าสูงวัยของหลิวอวิ๋นเซียวเย็นยะเยือกดวงตาฉายแววแข็งกร้าว “ต่อให้ข้าเป็นเยี่ยงไรข้าก็ไม่มีทางทำเรื่องช่วงชิงบัลลังก์! วันนี้ข้าอยู่ที่นี่ก็เพียงเพราะเห็นว่ามีคนมารังแกหลานชายของข้าก็เท่านั้น ไม่คิดว่าองค์หญิงจะรับสั่งเพ้อเจ้อใส่ร้ายข้า! เรื่องนี้ฝ่าบาทต้องอธิบายต่อข้า!”แม่ทัพเฒ่าหรี่ตาลงก่อนหน้านี้ตอนอยู่ในท้องพระโรง คนพวกนั้นก็บีบฝ่าบาทให้ฝ่าบาทให้คำอธิบาย ออกจากท้องพระโรงก็มีคนสร้างเรื่องอีก?เห็นเขาแก่แล้วใช้การไม่ได้แล้วหรือ?“อธิบาย? ท่านกลับมาแล้วท่านได้อธิบายกับตระกูลน่าหลานของข้าแน่ เด็กคนนี้บ้านท่าน
