นพวกหมาป่าตาขาว[1] ของดีเช่นนี้ยอมยกให้เฟิงหรูชิงได้แต่ไม่ยอมยกให้อวี่เอ๋อร์ของนาง“ท่านน้าสะใภ้ ท่านอย่าให้มันมากเกินไปนัก ท่านไม่กลัวว่าข้าจะไปบอกท่านแม่หรือ?”หน้าเฟิงหรูซวงแดงก่ำ เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความโกรธกล่าวขึ้นหลิวซื่อหัวเราะเสียงเย็น “ท่านก็ไปบอกนางสิ ดูสิว่าหรงกุ้ยเฟยจะเข้าข้างท่านหรืออวี่เอ๋อร์”ประโยคนี้ทำให้เฟิงหรูซวงรู้สึกท้อแท้หมดกำลังใจสิ้นปกติแล้วท่านแม่รักนางมากคิดถึงนางทุกเรื่อง แต่ว่า…เทียบกับหลิวอวี่แล้ว ท่านแม่ของนางจะยืนข้างหลิวอวี่เสมอแต่ว่า…ไม่นานมานี้หลิวอวี่ถูกเฟิงหรูชิงตี หลิวซื่อเกรงว่าเฟิงหรูชิงจะตามราวีหลิวอวี่อีก จึงพาเขาไปหลบที่บ้านแม่ ทำให้ไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นวังหลวงภายในไม่กี่วันมานี้ ย่อมไม่รู้เรื่องเฟิงหรูชิงนำเอาสัตว์วิเศษกลับมาจนเกิดเป็นเรื่องอึกกระทึกครึกโครมอีกอย่างหลิวซื่อและหลิวอวี่ล้วนก็มีระดับพลังต่ำ ยิ่งไม่รู้ว่าหมาป่าตัวนั้นกับหมีปฐพีล้วนเป็นสัตว์วิเศษระดับสามทั้งสิ้น…เฟิงหรูซวงยิ้มเหยียด ดวงตาแฝงด้วยแววอาฆาต “ท่านอยากได้หมาป่าสีขาว เช่นนั้นท่านก็เอามันไปตอนนี้เลยสิ”ถ้ามันยินยอม…หลิวซื่อดีใจเป็นอย่างยิ่ง “อวี่เอ๋อร์ ไปแม่จะพาเจ้าไปจูงพาหนะตัวนี้เอง องค์หญิงรองมีรับสั่งแล้ว เจ้าหมาป่าสีขาวตัวนี้ไม่กล้าขัดขืนหรอก”…ไม่ไกลกันนักหมาป่าสีขาวกับหมีปฐพีหันมองหน้ากันคนพวกนี้เหตุใดอยู่ดีๆ จึงทะเลาะกันเองได้?แต่ไม่ว่าคนพวกนี้จะทะเลาะกันเอ
