มเหลวแล้ว…
…
ในท้องพระโรง ขุนนางทั้งหลายออกไปหมดแล้ว เหลือเพียงแม่ทัพน่าหลานกับเฟิงหรูชิง และยังมีหลินกงกงขันทีใกล้ชิดของเฟิงเทียนอวี้
แม้แต่บรรดาสัตว์วิเศษกับคนในกองทัพเลือดเหล็กก็ถูกให้แยกย้าย…
“ฉางเฉียน” ท่าทีเฟิงเทียนอวี้กลับอ่อนลง น้ำเสียงราบเรียบ “เวลาครึ่งปี ข้าหวังว่าท่านจะสามารถคัดเลือกคนมีความสามารถมารับตำแหน่งเหล่านี้ได้”
แม่ทัพน่าหลานตกใจเล็กน้อย “ฝ่าบาทจะทรง…เปลี่ยนตำแหน่งพวกเขาทั้งหมดจริงหรือ?”
เดิมเขาคิดว่าฝ่าบาทแค่เพียงขู่พวกขุนนางเท่านั้น คิดไม่ถึง ในใจของเขาจะมีความคิดเช่นนี้จริง
“ทีแรก คนพวกนี้ก็เป็นเช่นนี้ คิดเพ้อฝันว่าสามารถบงการข้าได้ทุกเรื่อง จะทำอย่างไรได้ฮ่องเต้องค์ก่อนจากไปเร็ว ข้าก็อายุยังน้อย ความสามารถไม่เพียงพอที่จะต้านทานทุกคนได้ ได้แต่ปล่อยให้พวกเขายุยงก่อเรื่องสร้างปัญหา ตอนนี้…”
เขาหลุบตาลง นัยน์ตาแข็งกระด้าง
“ข้าไม่ใช่ข้าในตอนแรกแล้ว! ไม่มีผู้ใดสามารถบงการข้าได้! ข้าอยากจะปลดคนพวกนี้ออกตั้งนานแล้ว ขาดก็แต่เหตุผลเท่านั้น แล้วพวกนั้นก็หาเหตุผลมาให้ข้าเอง!”
เช่นนั้นเขาก็ไม่มีเหตุอันใดที่จะไม่กำจัดคนเหล่านั้น!
“ดี” แม่ทัพฉางเฉียนนัยน์ตาเป็นประกาย “กระหม่อมจะเปลี่ยนบรรดาคนในท้องพระโรงที่ไม่เชื่อฟังออกให้หมด วันหน้าจะไม่มีผู้ใดกล้าบีบบังคับฝ่าบาท!”
เฟิงเทียนอวี้เผยรอยยิ้มออกมาในที่สุด แต่ในลำคอของเขามีรสคาวเลือดตีขึ้นมาอีกครั้ง พู่! เลือดสดพุ่งออกมา
ใบห
