น้าหล่อเหลานั้นเปลี่ยนเป็นซีดเผือดลงในเวลานั้นเอง
“เสด็จพ่อ!”
เฟิงหรูชิงตกใจหน้าถอดสี หน้านางขาวซีด ร่างของนางทะยานไปตรงหน้าเฟิงเทียนอวี้ด้วยความรวดเร็ว พยุงร่างซวนเซของเขาไว้
“เสด็จพ่อ พระองค์เป็นอะไร? เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้?” เฟิงหรูชิงร้อนรน น้ำเสียงของนางสั่นอย่างมิอาจควบคุมได้ เหมือนมีน้ำไหลคลออยู่ในดวงตาเต็มไปด้วยความกังวลใจ
ที่ผ่านมา ทุกสิ่งที่เฟิงหรูชิงได้ทำไป ก็เพราะนางได้ครอบครองร่างกายนี้จากเจ้าของเดิม นางต้องไถ่โทษแทน
แต่จนถึงตอนนี้นางถึงได้รู้ว่า นางได้…หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับร่างกายนี้นานแล้ว
ไม่ว่าจะเป็นวิญญาณ ความรู้สึก เลือดเนื้อ…นางได้ครอบครองทุกอย่างโดยสมบูรณ์
นางไม่สามารถไม่แยแสต่อญาติพี่น้องได้ และไม่สามารถ…ไม่รักคนเหล่านี้ได้
…………………………………..
ตอนที่ 164 เฟิงเทียนอวี้กระอักเลือด (3)“แค่ก แค่ก” เฟิงเทียนอวี้ยกนิ้วขึ้นมาเช็ดน้ำตาที่หัวตาของหญิงสาวออก แย้มยิ้มอ่อนโยน“พ่อไม่เป็นอะไร ชิงเอ๋อร์ไม่ต้องเป็นห่วง นี่มันก็แค่โรคเก่า พักเสียหน่อยก็ไม่เป็นไรแล้ว”หลินกงกงทนมองไม่ไหวในที่สุด เขาเดินมาหยุดข้างเฟิงหรูชองถอนหายใจเบาๆ“องค์หญิง ตั้งแต่ฮองเฮาจากไปฝ่าบาทก็จิตใจห่อเหี่ยวแย่ลงทุกปี หากมิใช่เพราะองค์หญิง พระองค์คง…”“หลินเจิ้นอวิ๋น เจ้าก้าวก่ายเกินไปแล้ว!” เฟิงเทียนอวี้ฝืนลุกขึ้นยืน ดวงตาฉายแววเคร่งขรึม“เจ้าออกไปก่อน”“พ่ะย่ะค่ะ”หลินกงกงไม่กล้าพูดมาก เขาสะบัดแส้หางแม้ คำนั