มองเฟิงเทียนอวี้ด้วยความไม่เชื่อสายตา“ฝ่าบาท เยียนเอ๋อร์นาง…นางถูกคนทำร้ายจนตายงั้นหรือ?”จะเป็นไปได้อย่างไร? พลังของเยียนเอ๋อร์แข็งแกร่งขนาดนั้น จะมีใคร…สามารถทำร้ายนางจนตายถึงในวังได้?ย้อนกลับไปนึกถึงเรื่องเมื่อสิบหกปีก่อน เฟิงเทียนอวี้ก็หลับตาลงด้วยความเจ็บปวด“วันนั้นเดิมเราเตรียมจะอยู่กับเยียนเอ๋อร์ตอนคลอด แต่กลับมีคนมีวรยุทธ์สูงลักลอบเข้ามาในวัง เราจำต้องไปรับมือด้วยตัวเอง ตอนที่ข้ากลับมาอีกครั้ง…เยียนเอ๋อร์ก็…ตายแล้ว…”เพราะเรื่องนี้ เฟิงเทียนอวี้โทษตัวเองมาสิบหกปี ถ้าไม่ใช่เพราะเขาออกห่างจากเยียนเอ๋อร์ เยียนเอ๋อร์ก็คงไม่ตายต่อให้วันนั้น ทั้งวังถูกฆ่าจนเกลี้ยง เขาก็ควรจะอยู่ข้างเยียนเอ๋อร์ไม่ไปไหนไม่สนใจใคร ปล่อยพวกเขาก่อเรื่องกันไปไม่ควรทิ้งเยียนเอ๋อร์เอาไว้…ทั้งหมดเป็นความผิดของเขา!“คนมีวรยุทธ์สูงลอบเข้าวัง? เหตุใดเรื่องนี้กระหม่อมและท่านพ่อ…ไม่เคยรู้มาก่อน?”น่าหลานฉางเฉียนหลับตาลงช้าๆ เขากำหมัดแน่นร่างทั้งร่างสั่นเทาราวกับไฟแค้นกำลังแผดเผาอยู่ในใจในปีนั้น ชายแดนมีสงครามวุ่นวาย เขาและท่านพ่อต้องไปเฝ้ารักษาชายแดนกลับมาไม่ได้ ตอนพวกเขากลับมาวังหลวง สิ่งที่ได้รับก็คือข่าวการตายของนาง…………………………..
ตอนที่ 164 เฟิงเทียนอวี้กระอักเลือด (3)
“แค่ก แค่ก” เฟิงเทียนอวี้ยกนิ้วขึ้นมาเช็ดน้ำตาที่หัวตาของหญิงสาวออก แย้มยิ้มอ่อนโยน
“พ่อไม่เป็นอะไร ชิงเอ๋อร์ไม่ต้องเป็นห่วง นี่มันก็แค่โรคเก่า พ
