ตอนที่ 161 สะเทือนท้องพระโรง (4)
หลิ่วอวี้เฉินเป็นชายชาตรี แต่กลับให้ผู้หญิงคนนึงรับโทษแทนเขาจริงหรือ?
เขามีสิทธิ์อะไร?
“เสนาบดีหลิ่ว!” ถานหลินโมโหจนถึงขั้นสุด “ท่านควรจะอธิบายกับข้าหรือไม่?”
เสนาบดีหลิ่วยักไหล่ เอ่ยตอบอย่างช่วยไม่ได้ “ท่านก็ได้ยินที่องค์หญิงรับสั่งแล้วนี่ ถานซวงซวงเต็มใจเอง ข้าเองก็จนปัญญา”
“ท่าน…” ถานหลินโกรธตัวสั่นไปทั้งร่าง ชี้หน้าเสนาบดีหลิ่วด้วยความโกรธแต่กลับพูดอะไรไม่ออก
เฟิงหรูชิงเท้าคางไว้ด้านหนึ่ง เหล่ตามองถานหลิน “พวกท่านมีบัญชีอะไร อีกเดี๋ยวค่อยคิด ตอนนี้ถึงทีข้าถามคำถามแล้ว”
“อะไร?” ถานหลินนิ่งงัน ไม่เข้าใจที่เฟิงหรูชิงกล่าวนั้นหมายความว่าอย่างไร
เฟิงหรูชิงนั่งตัวตรง ยกยิ้มที่ริมฝีปาก “ถานไท่ฟู่ วันนี้ท่านออกจากบ้าน…นำยามาด้วยหรือไม่?”
ใจของถานหลิงยังมีไฟโทสะอยู่ “องค์หญิงมีอะไรก็รับสั่งมาตรงๆ อย่าได้อ้อมค้อม”
“อ้อ ก็ไม่มีอะไร ถ้าท่านไม่ได้นำยามา ข้าจะให้หมอหลวงไปเตรียมยาไว้ อีกเดี๋ยวหากพวกถังจือ
หนักมือไป โบยท่านจนตายจะไม่ดี อย่างไรเสียที่นี่ก็เป็นท้องพระโรง ข้าไม่อยากให้เลือดนองท้องพระโรง ไม่อยากให้เสด็จพ่อต้องถูกผู้คนนินทา”
“…”
ใบหน้าสูงวัยของถานหลินโกรธเกรี้ยวยิ่งกว่าเก่า หรือว่าองค์หญิง จะกล้าลงมือกับเขาต่อหน้าทุกคนจริงๆ ?
เฟิงหรูชิงหันหน้าไปส่งสายตาให้ถังจือ “ยังไม่ลากเขาออกไปอีกโบยให้ถึงตาย! แน่นอน เจ้าก็อย่าตีเขาจนตายจริงๆ ล่ะ ตีให้สาหัสหรือพิ
