ุนพลไม่มีประโยชน์ เช่นนั้นพวกท่านก็ไปเฝ้าชายแดนครึ่งปี ครึ่งปีนี้ ตำแหน่งของพวกท่านเราจะหาคนมาแทนชั่วคราว รอพวกท่านกลับมาแล้วจะเข้ารับตำแหน่งต่อหรือไม่ ก็ต้องดูความสามารถของพวกท่าน ต่อจากนี้ตำแหน่งขุนนางทั้งหมดจะต้องเป็นผู้มีความสามารถเท่านั้น”บรรดาขุนนางฝ่ายบุ๋นเหล่านี้สบายจนชิน อย่าว่าแต่ครึ่งปีเลย แค่เดือนเดียวก็เพียงพอให้พวกเขาอกแตกตายแล้ว“ฝ่าบาทไว้ชีวิตด้วย”ตึ่ง!บรรดาขุนนางต่างพากันคุกเข่า น้ำตานองหน้า พวกเขาละทิ้งชีวิตสุขสบายกินอิ่มนอนหลับในเมืองหลวง ไปเฝ้าที่กันดารแห้งแล้งเช่นนั้นไม่ได้“ดูเหมือนพวกเจ้าจะไม่เต็มใจ เช่นนั้นออกประกาศคำสั่งข้า นำตัวคนเหล่านี้ไปขังคุกแล้วค่อยจัดการในหลัง!”เฟิงเทียนอวี้โบกมือ อวิ๋นชิงเฟิงเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ“…กระหม่อม…น้อมรับบัญชาฝ่าบาท ไปยังชายแดน…”เช่นนี้แล้วตำแหน่งของพวกเขาจึงจะยังรักษาไว้ได้ หากถูกขังคุกตำแหน่งขุนนางนี้ต้องรักษาไว้ไม่ได้แน่…“ในเมื่อพวกท่านรับข้อเสนอเราแล้วก็ไปได้”แววตาเย็นยะเยือกของเฟิงเทียนอวี้มองไปยังเหล่าขุนนาง “แม่ทัพน่าหลานกับชิงเอ๋อร์อยู่ก่อน”“รับด้วยเกล้า”ขุนนางทั้งหลายออกจากท้องพระโรงด้วยความโศกเศร้าคนที่ถูกถานหลินเกลี้ยกล่อม ความแค้นในใจยิ่งแรงกล้าอยากจะฉีกร่างเจ้าคนเลวถานหลินออกเป็นหมื่นชิ้น ถ้าไม่ใช่เพราะเขา พวกเขาคงไม่ต้องไปลำบากตรากตรำที่ชายแดน“เสนาบดีหลิ่ว” นอกท้องพระโรง หลีซั่งซูมองใบหน้าแต้มรอยยิ้มของเสนาบดีหลิ่ว
