.
ตอนที่ 160 สะเทือนท้องพระโรง (1)
ไม่รู้อะไรทั้งสิ้น เพื่อไปรับเหล่าสัตว์วิเศษเหล่านี้เขาเตรียมรถม้าไว้ให้เสร็จสรรพ เขานึกว่าองค์หญิงจะเลี้ยงสัตว์วิเศษไว้ในกรง ใครจะรู้ว่า…จะเลี้ยงเหล่าสัตว์วิเศษแบบปล่อยเช่นนี้เล่า
ทันทีที่เขาเข้าไปในจวนองค์หญิงก็ถูกสัตว์วิเศษล้อมเอาไว้ ถ้าหลิวลี่ไม่ออกมา เขาไม่ถูกสัตว์วิเศษกินก็คงตกใจกลัวจนฉี่ราดไปแล้ว
ที่สำคัญกว่านั้น เขายังเห็น…ตัวมิ้งค์ไฟสีม่วงตัวนั้นกำลังใช้หางกวาดทำความสะอาดจวน?
อ้อ ยังมีลิงสี่แขนตัวนั้นอีก ถือไม้พายมาเรียกสัตว์วิเศษตัวอื่นๆ ไปกินอาหาร…
เจ้าเคยเห็นสัตว์วิเศษกวาดลานหรือไม่
เจ้าเคยเห็นสัตว์วิเศษ…ผัดผัดทำกับข้าวได้หรือไม่
แต่วันนี้ เขาเห็นหมดแล้ว! จนถึงตอนนี้เขายังตกตะลึงไม่หาย…
“องค์หญิง นี่ท่านหมายความว่าอย่างไรกันแน่”
ในที่สุดถานหลินก็หายจากอาการตกใจ หันหน้าไปมองเฟิงหรูชิง เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันถาม
เขาได้ยินมานานแล้วว่าตอนเฟิงหรูชิงกลับมานางพาเอาฝูงสัตว์วิเศษมาด้วย แต่สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น วันนี้ได้เห็นกับตาตัวเองแล้วเขาถึงได้เชื่อข่าวลือพวกนั้น
เฟิงหรูชิงส่งสายตาให้หมาป่าสีขาว
หมาป่าสีขาวเข้าใจความหมายของเฟิงหรูชิงทันที เรียกลิงสี่แขนให้นำเอาเก้าอี้ที่มันเตรียมมาออกมา วางไว้ด้านหลังเฟิงหรูชิงเรียบร้อย
เฟิงหรูชิงลูบแขนเสื้อแล้วนั่งลงอย่างสง่าผ่าเผย ร่างกายของนางเอนพิงพนักหลังของเก้าอี้ รอยยิ้มบ้าบิ่นปรากฏขึ้นที่มุมปากของนาง
“ท