ิวอวี้เฉิน
นางเลิกคิ้วขึ้นอย่างเป็นต่อ
“แต่ทว่า…หากเป็นผู้ชายของข้าเฟิงหรูชิง หากแม้แต่ข้ากับแม่แท้ๆ เขายังปกป้องในเวลาเดียวกันไม่ได้ เช่นนั้นแล้วเขายังคู่ควรที่ข้าจะไปชอบพออีกหรือ ผู้ชายของข้าไม่จำเป็นต้องเลือก เพราะเขาต้องเลือกทั้งคู่!”
“แล้วยิ่ง…” เฟิงหรูชิงก้าวเท้าออกไปข้างหน้าสองก้าว ฉีกยิ้มบางๆ “เป็นข้าจะไม่ยอมให้ผู้ใดใช้ข้าบีบบังคับเขาเด็ดขาด! เพราะฉะนั้นเรื่องเช่นนี้จะไม่มีทางเกิดขึ้นกับข้าและเขา”
ใจหลิวอวี้เฉินหยุดเต้นไปชั่วขณะ ไฟโทสะของเขาลุกโชนมากขึ้นไปอีก
………………………………….
ตอนที่ 152 กั๋วซือปากร้าย (3)แต่พอเห็นสายตาฉินเฉินที่มองมาเขาก็ต้องเก็บเอาโทสะทั้งหมดไว้ แย้มยิ้มเย็นชากล่าว “เช่นนั้นข้าขอให้องค์หญิงหาคนเยี่ยงนั้นเจอจริงๆ …”“ไม่ต้องอวยพร” ไม่ทันคาดคิด เสียงเรียบเย็นเสียงหนึ่งดังมากจากด้านนอกร้านยาวิเศษเสียงนี้เป็นเสียงที่น่าฟังยิ่งนักราวกับเสียงของธรรมชาติ แต่ก็เหมือนเสียงพิณในหุบเขาลึก“เพราะว่านาง…หาเจอแล้ว…”หลิ่วอวี้เฉินชะงักไปก่อนจะมองตามเสียงไปที่หน้าประตู ในตอนนั้นเองรูม่านตาของเขาต้องหดตัวกระทันหัน นัยน์ตามีแต่ความเหลือเชื่อหนานเสียน…กั๋วซือ? ทำไมเขาถึงมาปรากฏตัวที่นี่ได้ภายใต้แสงแดดยามเช้า ชายในชุดฉางเผาสีจันทร์เสี้ยวดูสูงส่งราวกับเซียนก็ไม่ปานหน้าตาสง่างามเหมือนเทพบนสวรรค์ ในความเยือกเย็นแอบแฝงด้วยความเย่อหยิ่งราวกับเทพตกสวรรค์ผู้สูงส่งหลิวอวี้เฉินได้รับการขนา