ตอนที่ 143 ลูกไม้ของกั๋วซือ (1)
หนานเสียนสีหน้าเรียบเฉย แววตาสงบนิ่ง
“เรื่องของข้า…ไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเจ้า”
หญิงคนนั้นยิ้มอย่างงดงาม รอยยิ้มของนางทำคนให้หลงใหล ทำให้ชายทั้งหลายต้องคลุ้มคลั่งเพราะนาง
แน่นอนว่ามีข้อยกเว้น
อย่างเช่นชายที่อยู่ตรงหน้านาง นัยน์ตาของเขาดูเย็นชาไร้อารมณ์ ใบหน้าเรียบเฉย
“หนานเสียน เจ้ายอมลดตัวเองเพื่อผู้หญิงคนเดียว เจ้าคิดว่า…คนพวกนั้น…จะยอมหรือ” นางยิ้มน้อยๆ สีหน้าเหมือนกำลังรู้สึกตลก “เจ้าอย่าลืมฐานะแท้จริงของตัวเอง”
ฟึบ!
ทันใดนั้น นัยน์ตาอันเย็นชาของหนานเสียนก็มีประกายร้ายกาจ เขายื่นฝ่ามือออกปล่อยพลังใส่หญิงผู้นั้น
ตัวของนางกระเด็นไปตกข้างหลัง หากนางไม่รีบคว้ากิ่งไม้เอาไว้ คงตกกระแทกสภาพสะบักสะบอม
“ฐานะแท้จริงของข้าเป็นอะไร มันไม่เห็นเกี่ยวกับพวกเจ้าเลยแม้แต่น้อย” หนานเสียนเดินเข้าไปหาหญิงคนนั้นช้าๆ สายตาของเขามองดูผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าด้วยท่าทีเหยียดหยาม ใบหน้าอันหล่อเหลาที่มีแสงจันทร์ตกกระทบแสดงให้เห็นถึงท่าทีอันเย็นชา “ในเมื่อข้ากล้าเปิดเผยร่องรอย ก็แสดงว่าข้าไม่กลัวพวกเจ้าจะตามไปรังควานนาง”
ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของหญิงผู้นั้นต้องชะงักลง นางเงยหน้าขึ้น ท่ามกลางแสงจันทร์ที่สาดส่อง ใบหน้าอันงดงามแสดงความรู้สึกตกตะลึง
“หนานเสียน…เจ้า…ไม่กลัวจริงหรือ”
หรือว่า…เขาไม่ได้เป็นห่วงผู้หญิงคนนั้น จึงไม่กลัวคนพวกนั้นจะตามไปหานาง?
“พวกเจ้าจะไปหานางก็ได้…แต่ผลลัพธ์…คงไ
