สียน…”ภาพหนานเสียนที่ยืนหันหลังดูเย็นชาเช่นเดิม ความเย็นชาแบบนี้เหมือนกำแพงกั้นผู้คนออกไปไกลแสนไกล ไม่อาจรู้สึกชิดใกล้“เจ้ามาทำไม”ใต้แสงจันทร์หญิงในชุดแดงแสนงดงามสีสันสวยสด สีหน้าของนางเต็มเปี่ยมไปด้วยหลากหลายความรู้สึก เป็นความงามที่ชายทั้งหลายในใต้หล้าไม่อาจต้านทานได้“ข้าได้ยินมาว่า เจ้าไปแคว้นหลิวอวิ๋นอะไรนั่น แถมยังเป็นแค่กั๋วซือกระจอกๆ และข้ายังได้ยินว่า เจ้ายอมลดตัวเองลง…เพื่อตามหาผู้หญิงคนหนึ่ง นี่ๆ ข้าสงสัยจริงๆ ผู้หญิงแบบไหนกันนะ…ที่ทำให้เจ้าเป็นแบบนี้”หนานเสียนหันหลังมาแสงจันทร์สาดมาบนใบหน้าชายผู้นั้น รูปงามราวกับเทพเทวาหาผู้ใดเปรียบได้ชุดขาวของเขาพลิ้วไหว โบกปลิวราวหิมะ งดงามดุจภาพวาดสายตาของหญิงผู้นั้นอดตะลึงในความงามไม่ได้ แต่ก็แฝงด้วยความเสียดายเพราะชายเช่นนี้…ชะตาลิขิตไว้…ให้ชาตินี้ไม่ขอมีภรรยาผู้ชายแบบนี้ ตลอดชีวิต…จะไม่มีหญิงใดได้กล้ำกรายนี่คือชะตาชีวิตของเขา“หนานเสียน…” หญิงคนนั้นหัวเราะเบาๆ แล้วเดินเข้ามาหาหนานเสียนช้าๆแต่นางหยุดยืนอยู่ที่ระยะห่างจากตัวเขาห้าเมตร นี่คือนิสัยของหนานเสียนกั๋วซือที่ไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ ต่อให้เป็นนางก็ไม่กล้าฝ่าฝืนคำพูดของเขา……………………………………
ตอนที่ 142 ชาตินี้จะไม่ขอมีภรรยา (3)
เฟิงหรูชิงเห็นชิงหลิงวิ่งไปอย่างรวดเร็วราวกับโดนผีไล่กวด นางส่ายหน้าด้วยความรู้สึกเซ็ง จากนั้นค่อยๆ หันหน้ามามองฝูงสัตว์วิเศษที่อยู่ในสวน
“ต่อไป เจ้าหมาป่าจะเป็
